سهم تربيتى مادر، در اين دوران بيش از پدر است؛ چون فعّاليت و كار مادر هنگام باردارى، علاوه بر تأثير در كيفيت و كمّيت رشد جسمانى بر جنبه عقلى و روانى او نيز اثر مى‌گذارد.

تحقيقات و تجارب علمى نشان داده است كه غذاها، داروها، مناظر زشت و زيبا، هيجانات، اضطرابها، ترسها، نگرانيها، خشمها و كينه‌ها، افكار و انديشه‌هاى مادر در جنين اثر مى‌گذارد. بيماريهايى چون قند، سرخچه، تب شديد در جنين مؤثر است.

خواسته‌ها و تمايلات، ايده‌هاى پست و بلند مادر، طرز برخورد او با همسر، با ديگران، با پديده‌ها، با تحوّلات طبيعى و تغييرات اجتماعى در جنين مؤثر است.[١]

با درك همين نكات است كه به مفهوم بلند سخن پيامبر اسلام ٦ پى مى‌بريم كه مبدأ سعادت و شقاوت بشر را زمان رشد در رحم مادر معرفى كرده، فرمود:

«الشَّقِىُّ مَنْ شَقِىَ فى‌ بَطْنِ امِّهِ وَالسَّعيدُ مَنْ سَعِدَ فى‌ بَطْنِ امِّهِ»[٢]

بدبخت كسى است كه در شكم مادر بدبخت شد و خوشبخت كسى است كه در شكم مادر خوشبخت شد.

ب- انجام آداب اسلامى‌

شايسته است كه پدر و مادر مسلمانى كه صاحب فرزند مى‌شوند، نخست آداب ويژه ولادت را كه اسلام بيان كرده، درباره او اجرا كنند و از روزهاى نخست زندگى، او را با آداب اسلامى آشنا سازند.

از آنجا كه نوزاد از اولين لحظات حيات، از محيط و اطرافيان خويش تأثير مى‌پذيرد و اين ارتباط، بيشتر از طريق صداهايى است كه به گوش او مى‌رسد، بهتر است از همان ابتدا گوش او را با نغمه‌هاى روحانى و الهى آشنا كرد. بدين جهت مستحب است بعد از غسل ولادت، در گوش راست نوزاد، اذان و در گوش چپ او اقامه گفته شود.[٣]

[١] - ر. ك: پرورش مذهبى و اخلاقى كودكان، ص ١٠٦

[٢] - بحارالانوار، ج ٥، ص ٩

[٣] - تحرير الوسيله، ج ٢، ص ٣١٠؛ مستدرك الوسائل، ج ١٥، ص ١٤٢- ١٤٦