اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ٨٩ - ٢ - خوش اخلاقى
«انَّهُ كانَ فى خُلْقِهِ مَعَ اهْلِهِ سُوءً»[١]
او با خانوادهاش (قدرى) بد رفتار بود.
* تمرين
تمرين يكى از عوامل رشد و پرورش صفات اخلاقى است. اگر بخواهيم به اخلاق نيكو و كردار پسنديده آراسته شويم، بايد تمرين كنيم تا به آن عادت نماييم. حضرت على ٧ فرمود:
«عَوِّدْ نَفْسَكَ فِعْلَ الْمَكارِمِ»[٢]
خويشتن را به انجام اعمال پسنديده عادت بده.
تمرين و تكرار نسبت به يك خصلت زيبا يا زشت، آن را به صورت عادت يا طبيعت دوّم انسان در مىآورد. همان حضرت فرمود:
«الْعادَةُ طَبْعٌ ثانٍ»[٣]
عادت، طبيعت دوم است.
وقتى چيزى به صورت عادت انسان جلوهگر شد، بتدريج بر وجود او مسلّط مىشود، و به فرموده امير مؤمنان ٧:
«لِلْعادَةِ عَلى كُلِّ انْسانٍ سُلْطانٌ»[٤]
عادت بر هر انسانى حكومت مىكند.
در هر ازدواجى، زن و شوهر به محيطى قدم مىگذارند كه زندگى در آن برايشان تازگى دارد. از اين رو، بر آنان لازم است كه در رفتارشان با يكديگر به فضايل اخلاقى و
[١] - همان، ج ٧٣، ص ٢٩٨- ٢٩٩
[٢] - شرح غررالحكم، ج ٤، ص ٣٢٩
[٣] - همان، ج ١، ص ١٨٥
[٤] - همان، ج ٥، ص ٢٨