يكى از علل شكستها و ناكاميها در زندگى، توقّعات بيجا و انتظارات غير واقع بينانه از همسر است. گاهى زن از شوهرش انتظار دارد كه در مجموعه زندگى امكانات متناسب و همه وسايل مورد نياز را فراهم كند و شوهر نيز از همسرش توقع دارد كه براى وى بهترين زن خانه‌دار و كدبانو و ... باشد. با چنين توقّعاتى اگر هر يك از آنان نتواند انتظارات ديگرى را برآورده سازد، اختلافات و كشمكشها شروع مى‌شود و آرامش و آسايش خانه به نگرانيها و عدم سازگارى تبديل مى‌شود، اما اگر همسران يكديگر را بخوبى درك كنند، از وضعيت روحى، درآمدها و تواناييها شناخت كافى داشته باشند، براساس آن، توقعات و انتظارات خود را تنظيم خواهند كرد بدين صورت، با كم شدن توقّعات، آسايش و سعادت در محيط خانه و خانواده تأمين مى‌شود.

در زندگى خانوادگى، درك شرايط و موقعيت همسر و نيز شناخت روحيات او مى‌تواند به همدلى و هماهنگى بيشتر منجر شود. چنين همسرانى در زندگى پشتيبان يكديگر و در مشكلات، غمخوار همديگرند.

روزى رسول خدا ٦ به خانه على ٧ وارد شد. او و فاطمه ٣ را ديد كه با كمك يكديگر با آسياب دستى غلّه آرد مى‌كنند. پيامبر ٦ فرمود: كدام يك خسته‌تريد؟

على ٧ عرض كرد: فاطمه خسته‌تر است. پيامبر ٦ به فاطمه ٣ فرمود: دخترم! برخيز. او برخاست و پيامبر ٦ به جاى وى نشست و به على ٧ در آرد كردن غلّه كمك كرد.[١]

٦- وظايف اختصاصى همسران‌

علاوه بر وظايف متقابل و مشترك همسران، تعهّدات و تكاليف فردى و اختصاصى‌

[١] - همان، ج ٤٣، ص ٥٠