و تشويق و يا تنبيه و سرزنش، عادلانه رفتار كنند و هرگز براى كارى كه كودك انجام نداده، او را تنبيه نكنند و درباره امرى كه در آن مقصّر نيست او را سرزنش نكنند و اگر بين فرزندان دعوايى صورت گرفت، تنها مقصّر تنبيه شود و پدر و مادر جانب فرزند ديگر را نگيرند، اگر چه او خردسالتر و ضعيفتر باشد.

رعايت عدالت ميان كودكان بقدرى دقيق و ظريف است كه حتى شامل نگاهها و نوازش و بوسه پدر و مادر نسبت به فرزندان نيز مى‌شود.

پدرى با فرزندان خود به محضر رسول اكرم ٦ شرفياب شد. به صورت يكى از فرزندان بوسه زد و به فرزند ديگر، اعتنايى نكرد. پيامبر ٦ كه اين رفتار نادرست را مشاهده كرد، به او فرمود:

چرا با فرزندان خود بطور مساوى رفتار نمى‌كنى‌[١]؟!

پدر و مادر عادل و با انصاف، با همه فرزندان، بطور يكسان رفتار مى‌كنند و هيچ‌كدام را بر ديگرى ترجيح نمى‌دهند. دختر و پسر، زشت و زيبا، بزرگ و كوچك، خوش استعداد و كم استعداد، سالم و معيوب، همه را فرزند خويش مى‌دانند و بين آنها تفاوتى قائل نمى‌شوند، و در نوازش و اظهار محبت، در بزرگداشت و احترام، در خوراك و پوشاك، در حمايت و طرفدارى، در بخشش و پول توجيبى، در تقسيم كارهاى منزل و در كليّه امور، همه فرزندان را يكسان مى‌بينند و با همه بطور يكنواخت رفتار مى‌كنند.[٢]

ب- جلوه‌هاى بى‌عدالتى‌

رفتار دوگانه با فرزندان و تبعيض در محيط خانواده به شكلهاى مختلفى جلوه مى‌كند، طرفدارى از يك كودك بويژه در هنگام درگيرى، ايجاد مسابقه و رقابت بدون در نظر گرفتن ظرفيت روحى و توان كودكان، ميزان تنبيه و كيفيت اعمال آن نسبت به كودكان، مضايقه در محبّت نسبت به كودكان بزرگتر در برابر فرزندان خردسال، نوازش يكى و عدم توجه به ديگرى و حساسيت نسبت به جنسيت فرزندان ... از جلوه‌هاى‌

[١] - وسائل الشيعه، ج ١٥، ص ٢٠٣

[٢] - آيين تربيت، ٢٣٨