اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٣٨ - رفتار با همسايه

امام كاظم عليه‌السلام فرمود:

«لَيْسَ حُسْنُ الْجِوارِ كَفُّ الْأَذى وَلكِنْ حُسْنُ الْجِوارِ صَبْرُكَ عَلَى الاذى»[١]

خوشرفتارى با همسايه، تنها به اين نيست كه او را اذيت نكنى، بلكه بايد آزار و اذيت او را نيز تحمّل كنى.

پيامبر اكرم (ص) فرمود:

«وَمَنْ مَنَعَ الْماعُونَ مِنْ جارِهِ اذَا احْتاجَ الَيْهِ مَنَعَهُ اللَّهُ فَضْلَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ وَكَّلَهُ الى نَفْسِهِ وَمَنْ وَكَّلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الى نَفْسِهِ هَلَكَ وَ لا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ عُذْراً»[٢]

كسى كه ماعون‌[٣] را از همسايه‌اش منع كند، در صورتى كه به آن نياز دارد، خداوند روز قيامت فضل خود را از او منع مى‌كند و او را به خود واگذار مى‌كند و هر كسى را كه خداوند عز و جل به خود واگذارد، هلاك شده است و خداوند هيچ گونه عذرى از او نمى‌پذيرد.

در صورتى كه انسان با همسايگانش خوشرفتارى كند علاوه بر پاداشهاى معنوى و اخروى دريافت مى‌كند، بلكه در همين دنيا نيز نتايج ارزشمندى نصيبش مى‌گردد.

امام صادق عليه‌السلام فرمود:

«حُسْنُ الْجِوار يَزيدُ فِى الرِّزْقِ»[٤]

رفتارنيكو با همسايه، سبب‌زياد شدن روزى مى‌شود.

همچنين در روايت ديگرى فرمود:

[١] - اصول كافى، مترجم، ج ٤، ص ٤٩٢

[٢] - ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ص ٣٣٤

[٣] - ماعون به چيزى گفته مى‌شود كه كمكى براى رفع مشكلات مردم باشد مانند وسايل و لوازم خانه كه همسايگان به آن‌احتياج پيدا مى‌كنند و از يكديگر عاريه مى‌گيرند

[٤] - اصول كافى، مترجم، ج ٤، ص ٤٩٠