اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٢٩ - نكوهش ترك يارى مظلوم

ستمگر و گرسنگى ستمديده، آرام ننشينند، من ريسمان شتر خلافت را بر كوهانش مى‌انداختم (تا هر كس مى‌خواهد زمام آنرا به دست گيرد).

پس يكى از علل عمده قبول مسؤوليت از طرف آن حضرت «ستم ستيزى» و «يارى مظلوم» بوده است. در خطبه ديگرى براى انجام اين وظيفه خطير، ازمردم يارى طلبيده، چنين مى‌فرمايد:

«اعينُونى‌ عَلى انْفُسِكُمْ وَايْمُ اللَّهِ لَانْصِفَنَّ الْمَظْلُومَ مِنْ ظالِمِهِ وَلَاقُودَنَّ الظَّالِمَ بِخَزامَتِهِ حَتَّى اورِدَهُ مَنْهَلَ الْحَقِّ وَانْ كانَ كارِهاً»[١]

مرا در مورد پشتيبانى از خودتان يارى كنيد، به خدا سوگند من حق مظلوم را منصفانه از ستمگرش خواهم ستاند و بينى ستمگر را به خاك مى‌مالم، تا به راه حق در آيد، هر چند خودش نخواهد.

همچنين فرمود:

«احْسَنُ الْعَدْلِ نُصْرَةُ الْمَظْلُومِ»[٢]

بهترين عدالت، يارى ستمديده است.

نكوهش ترك يارى مظلوم‌

فرهنگ اسلامى به ما مى‌آموزد كه هرگاه و هر جامظلومى يافتيم به كمكش بشتابيم واو را از چنگ ستم رهايى بخشيم، اگر جز اين كرديم، مسلمان واقعى نيستيم.

رسول خدا (ص) فرمود:

«مَنْ سَمِعَ رَجُلًا يُنادى يا لَلْمُسْلِمينَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ»[٣]

[١] - نهج البلاغه، فيض، خطبه ١٣٦، ص ٤١٧

[٢] - شرح غررالحكم، آمدى، ج ٢، ص ٣٩٤

[٣] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ١٠٨