اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١١٧ - اهميت صله رحم دراسلام

داشتن روابط نيكو وصميمانه، ضرورى‌ترين شرط ايجاد يك جامعه با ايمان است، بويژه روابط با خويشان و بستگان كه علاوه بر پيوندهاى دينى و معنوى از نظر نسبى و عاطفى نيز با يكديگر مرتبطند.

اسلام به داشتن روابط صحيح و سازنده مخصوص با خويشان و ارحام سفارش بسيار كرده است. قرآن كريم اين گونه روابط را فرمان خدا دانسته و قطع كنندگان رحم و فساد كنندگان در زمين را زيانكار مى‌داند و مى‌فرمايد:

«وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ»[١]

و قطع مى‌كنند آنچه را كه خداوند فرمان وصل آن را داده است و در زمين فساد مى‌كنند، اينها همان زيانكارانند.

اميرمؤمنان (ع) فرمود:

«اقْبَحُ الْمَعاصى‌ قَطيعَةُ الرَّحِمِ وَالْعُقُوقُ»[٢]

زشت ترين گناه، قطع رحم و عاق (والدين) است.

روزى پيامبراكرم (ص) فرمود: به تمام امّتم، چه آنها كه حاضرند و چه آنها كه غايبند و چه كسانى كه در صلب مردان و در رحم زنان هستند، تا روز قيامت سفارش مى‌كنم كه باخويشان، پيوند داشته باشند، اگر چه بين آنها به اندازه يك سال راه فاصله باشد. همانا اين كار جزء دين است.[٣]

اميرمؤمنان (ع) فرمود:

«ما امَنَ بِاللَّهِ سُبْحانَهُ مَنْ قَطَعَ رَحِمَهُ»[٤]

[١] - بقره، آيه ٢٧

[٢] - شرح غررالحكم، آمدى، ج ٢، ص ٤٤٩

[٣] - اصول كافى، مترجم، ج ٣، ص ٢٣١

[٤] - غررالحكم دوجلدى، ص ٧٣٣