اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١١٢ - هشدار به اصرار كنندگان

كه به چشم نمى‌آمد انبوه عظيمى جمع شده است.»[١]

اصرار برگناه، نتايج بدى براى انسان به همراه دارد.

اميرمؤمنان على عليه‌السلام مى‌فرمايد:

«أَعْظَمُ الذُّنُوبِ عِنْدَاللَّهِ ذَنْبٌ أَصَرَّعَلَيْهِ عامِلُهُ»[٢]

بزرگترين گناه نزد خداوند، گناهى است كه گناهكار آن را تكرار كند.

اصرار برگناه باعث مى‌شود عبادات انسان مورد قبول خداوند واقع نشود.

امام صادق عليه‌السلام مى‌فرمايد:

«لا وَاللَّهِ لا يَقْبَلُ اللَّهُ شَيْئاً مِنْ طاعَتِهِ عَلَى الْاصْرارِ عَلى شَىْ‌ءٍ مِنْ مَعاصيهِ»[٣]

نه به خدا قسم! خداوند در صورت اصرار بر يكى از گناهان، هيچ طاعتى را از بنده نمى‌پذيرد.

چگونه ممكن است خداوند اطاعت كسى را بپذيرد كه اورانا فرمانى مى‌كند و در اين نافرمانى اصرار دارد؟

هشدار به اصرار كنندگان‌

امام صادق عليه‌السلام مى‌فرمايد:

«الْاصْرارُ امْنٌ وَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّاالْقَوْمُ الْخاسِرُونَ»[٤]

اصرار برگناه احساس امنيت (ازمكرالهى) است وكسى، جز زيانكاران، خود را

[١] - داستان راستان، ج ١، ص ٢٠٤

[٢] - شرح غررالحكم، آمدى، ج ٢، ص ٤٢٥

[٣] - اصول كافى، مترجم، ج ٣، ص ٣٩٥

[٤] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ٢٠٩، اسلاميه