اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١٠٤ - كفران نعمت

خوبشان است.

- قدردانى از مال و ثروت، مصرف بجا و در راستاى رفاه خانواده و حل مشكلات ديگران و كسب كمالات انسانى است.

كفران نعمت‌

كفر يعنى پوشاندن و كفران نعمت به معنى پوشاندن نعمت و شكر آن را به جا نياوردن است.[١]

هر انسانى از نعمتهاى فراوانى برخوردار است كه بدون آن نمى‌تواند به حيات خود ادامه دهد، امّا بر خورد انسانها در برابر نعمتهاى الهى يكسان نيست؛ گروهى قدرشناسند و شكر گزار و خداوند نيز نعمتش را بر آنان افزون مى‌كند، چنان كه خود فرمود:

«لَان شَكَرْتُمْ لَازيدَنَّكُمْ»[٢]

اگر سپاسگزار باشيد، نعمتم را بر شما افزون مى‌كنم.

گروه ديگر كافرند ونا سپاس.

كفران نعمت عبارت است از:

١- نشناختن نعمت و بى توجهى به آن.

٢- اظهار نكردن و شاد نبودن به آن.

٣- مصرف نكردن آن در موردى كه نعمت دهنده فرموده است.[٣]

بطور كلّى كفران و ناسپاسى گاهى مربوط به قلب است و آن بى توجهى به لطف احسان كننده است و گاهى مربوط به زبان است و آن ياد نكردن از احسان كننده و به جانياوردن شكر اوست و گاهى مربوط به ساير اعضاى بدن است و آن مصرف كردن‌

[١] - مفردات، راغب، ماده كفر، ص ٤٣٣

[٢] - ابراهيم، آيه ٧

[٣] - معراج السعاده، ص ٦٢٣