شخصیت و دیدگاه‌های فقهی امام خمینی - یوسفیان، نعمت‌الله - الصفحة ١١٦ - ولایت پیامبر، ائمه و فقیه جامعالشرائط

برخوردار است و همان‌طور كه از روايات استفاده مى‌شود، ولايت، نگهبان اسلام و حافظ همه شريعت و احكام آن است و در اين ولايت و رهبرى فرقى ميانِ ولايت امام معصوم و منصوبان از سوى او در زمان حضور و غيبت وجود ندارد.

ولايت پيامبر ٦، ائمّه : و فقيه جامع‌الشرايط

ولايت و حق حاكميت، در درجه اوّل تنها از آنِ خداوند سبحان است. چنان‌كه در قرآن كريم ولايت را از آنِ خود دانسته، مى‌فرمايد:

(... فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِىُّ) [١]

ولى، تنها خداست.

ولايت بر مؤمنان در آيات ديگرى از قرآن كريم از طرف خداوند به پيامبر اكرم ٦ واگذار شده و در پايان عمر شريف آن حضرت، به امر الهى به امير مؤمنان على ٧ و سپس به ائمّه اطهار : رسيده است و خاتم‌الاوصياء حضرت مهدى (عج) نيز از زمان غيبت، آن را به فقهاى واجد شرايط واگذار فرموده است. در آيه‌اى از قرآن مى‌خوانيم:

(انَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذينَ امَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكوةَ وَ هُمْ راكِعُونَ) [٢]

سرپرست و ولىّ شما، تنها خداست و پيامبر او و آنها كه ايمان آورده‌اند، همانها كه نماز را بر پا مى‌دارند و در حال ركوع، زكات مى‌دهند. [٣]

توضيح‌

ولايت رسول خدا ٦ سه شعبه دارد:

[١] - شورى‌ (٤٢)، آيۀ ٩

[٢] - مائده (٥)، آيۀ ٥٥

[٣] - در اين آيه كه به «آيۀ ولايت» مشهور است ضمن بيان ولايت پروردگار متعال و پيامبر اكرم ٦ بر مؤمنان، اشارۀ بسيار لطيف و هنرمندانه‌اى به ولايت امير مؤمنان حضرت على ٧ نموده، بگونه‌اى كه اغلب تفاسير اهل سنّت نيز به صراحت اين آيه را در شأن و منزلت مولا على ٧ ذكر كرده‌اند