بررسی فقهی خروج از حاکمیت دینی - فرازی، صادق - الصفحة ٥٨ - ١ منجر شدن به فسادهای سیاسی اجتماعی
گفتنى است اگر چه متبادر از لفظ «امام» در اذهان، امام معصوم ٧ است، ليكن در فرهنگ اسلامى، اين واژه بر رهبر و حاكم اطلاق مى گردد، چنان كه قرآن با به كار بردن لفظ امام در باره پيشوايان كفر، مىفرمايد: «فقاتلوا ائمه الكفر» (توبه/ ١٢) يعنى با پيشوايان كفر پيكار كنيد. و يا امام سجاد ٧ مىفرمايد: «كل سائس امام»[١]
يعنى هر اداره كننده و سرپرستى امام است.
٣. لو استعمل عليكم عبد يقودكم بكتاب الله فاسمعوا له و اطيعوا. [٢]
اگر بردهاى را به كارگزارى شما گماشتند كه شما را براساس كتاب خداوند رهبرى مىكند، از وى شنوايى و اطاعت داشته باشيد.
سه. احاديثى از امام على ٧:
١. ايها الناس ان لى عليكم حقا ... و اما حقى عليكم ... والاجابة حين ادعوكم، والطاعة حين آمركم. [٣]
اى مردم، مرا بر شما حقى است ... حقى كه من به گردن شما دارم: ... و چون فراخوانمتان، لبيك من گوييد، و چون فرمان مىدهم فرمان من بريد.
٢. و ان فى سلطان الله عصمة لامركم فاعطوه طاعتكم غير ملومة و لامستكره بها. [٤]
حكومت خدايى نگهبان كارهاى شماست، پس به رغبت تمام از آن فرمان بريد، نه از بيم ملامت ديگران يا از روى اكراه.
٣. انبئت بسرا قد اطلع اليمن، و انى والله لاظن ان هؤلاء القوم سيدالون منكم، ...
بمعصيتكم امامكم فى الحق و طاعتهم امامهم فى الباطل .... [٥]
خبر يافتم كه بسر بر يمن غلبه يافته، به خدا سوگند مىبينم كه اين قوم به زودى بر شما چيره
[١].الخصال،ص ٥٦٥.
[٢]صحيح مسلم،ج ٦،ص ١٥.
[٣]نهجالبلاغه،خطبه ٣٤.
[٤]همان،خطبه ١٦٨.
[٥]همان،خطبه ٢٥.