از اهداف سياسى، اجتماعى و فرهنگى اش دست يابد و حريف سرسخت و قدرتمند خود را وادار به اعتراف و ناتوانى و شكست در اجراى نقشه‌هاى خويش نمايد.
متوكّل، در پى ناكاميهاى پى در پى از آن همه تلاش و كوشش بر ضدّ امام هادى عليه السلام، سرانجام در جمع درباريان از استيصال و درماندگى خود در رويارويى با امام عليه السلام پرده برداشت و با خشم و ناراحتى خطاب به آنان گفت:
«واى به حال شما! «ابن الرّضا» روزگار مرا سياه كرده و مرا سخت ناتوان و سرگردان ساخته است. هر چه تلاش كردم كه جرعه‌اى شراب بنوشد و در مجلس بزمى همنشين و همباده من گردد، موفّق نشدم و كوشش كردم تا در اين زمينه فرصتى و توفيقى بدست آورم؛ نشد! «١» اين اعتراف از متوكّل، از هم در جمع خواصّ، گوياترين دليل شكست سياسى وى از پيشواى شيعيان است. «٢» خلاصه‌ در درس گذشته بعضى از كوششهاى كينه توزانه و تلاشهاى مذبوحانه متوكّل عليه امام هادى عليه السلام رابرشمرديم. اينك ادامه آنها:
٤- مخدوش جلوه دادن چهره امامت و تحقير امام هادى عليه السلام.
متوكّل، با گستاخى، پيشواى معصوم شيعيان را به شرابخوار ى متّهم كرد. و نيز در موضعگيريها و رفتارهايش سعى مى‌نمود آن حضرت را تحقير كند و همچون بقيّه افراد، يك فرد عادى قلمداد نمايد، و از امام عليه السلام مى‌خواست كه پياده در مقابل او رژه برود، و حتى گاهى دستور مى‌داد مزدورانش به وى ناسزا بگويند.