تاريخ زندگانى امام هادى(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٧
النقى عليه السلام از زهّاد و عبّاد بود و به امامت برادر خود اعتراف داشت. و در پايان مىنويسد:
معروف است كه قبر حسين نزديك قبر پدر ماجد و برادر بزرگوارش در سامرّا در همان قبّه ساميه است. «١» جعفر پسر ديگر امام هادى عليه السلام جعفر است كه به «جعفر كذّاب» معروف است. مَثَل او مَثَل فرزند حضرت نوح است كه ناخلف از كار درآمد. وى بنا حق ادعاى امامت كرد و بسيارى از مردم را گمراه نمود و در طول زندگىاش مرتكب كارهاى ناشايستى شد.
روايات زيادى از امامان عليهم السلام در نكوهش وى وارد شده است.
جعفر در سال ٢٧١ هجرى در سن ٤٥ سالگى در سامرّا درگذشت و در كنار قبر پدرش به خاك سپرده شد. «٢» محيط رشد امام عليه السلام امام هادى عليه السلام در خانه و محيطى چشم به جهان گشود كه فضاى آن آكنده از عطر دلانگيز دانش، معنويّت، تقوى، اخلاص و بندگى خدا بود و هر لحظه و هر روزى كه از زندگى او در دامان مادر پاكدامن و مهربان و مكتب سازنده و تربيتى پدر بزرگوارش مىگذشت، دريچه هايى از دانش و معرفت و كمالات نفسانى بر رويش گشوده مىشد و فضاى خانه دلش را فروغى تازه مىبخشيد.
محيط پرورشى پيشواى دهم عليه السلام از نظر سياسى و فرهنگى از ويژگيهاى خاصى برخوردار بود. او از يكسو شاهد تلاشهاى مداوم علمى و فرهنگى پدر ارجمندش به منظور تثبيت پايههاى امامت و پاسخگويى او به شبهات و اشكالات معترضان بود و