- «فتح بن يزيد گرگانى» مى‌گويد: در مسافرتى كه در محضر امام هادى عليه السلام بودم فرمود:
هر كس از خدا بترسد، ديگران از او بترسند، و هر كه مطيع خدا باشد ديگران از او اطاعت خواهند كرد. اى فتح! هر كس فرمانبر خدا باشد از خشم بندگان نهراسد، و هر كس خدا را به خشم آورد بايد بداند كه روزى دچار خشم بندگان خواهد شد.
امام عليه السلام با آماده كردن ذهن طرف، و با تلاوت آيات:
«اطيعُوا اللَّهَ وَ اطيعُوا الرَّسُولَ وَ اولىِ الامْرِ مِنْكُمْ.» «١» «يا لَيْتَنا اطَعْنَا اللَّهَ وَ اطَعْنَا الرَّسُولا.» «٢» مسأله پيروى از رسول خدا صلى الله عليه و آله و «اولى الامر» را پيش كشيد و اطاعت آنان را به اطاعت خداوند پيوند داد.
«فتح» از خدمت امام عليه السلام مرخصّ شد؛ در حالى كه سخت تحت تأثير سخنان آن حضرت قرار گرفته بود. ليكن هنوز مسأله دار بود و شب را به انديشه و تفكّر درباره مباحث مطرح شده سپرى كرد.
روز بعد، دوباره به خدمت امام عليه السلام رسيد و گفت: اجازه مى‌دهيد درباره مسأله‌اى كه از شب گذشته فكرم را مشغول داشته بپرسم؟ امام عليه السلام اجازه داد و افزود:
اگر عالم بخواهد تو را از آن مسأله آگاه مى‌كند. خداوند هيچ كس را بر غيبتش مطّلع نكرد مگر آن را برگزيد، همچون پيامبر صلى الله عليه و آله و هر آنچه از اسرار غيب نزد پيامبر صلى الله عليه و آله باشدنزد «عالم» نيز هست. و هر آنچه رسول خدا صلى الله عليه و آله از آن آگاهى دارد، جانشينان او نيز آگاهى دارند. اى فتح! شايد شيطان فريبت داده و با القاى مطالبى تو را دچار ترديد كرده است تا از راه خدا و «صراط مستقيم» منحرف كند