تاريخ زندگانى امام هادى(ع)
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص

تاريخ زندگانى امام هادى(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٣٩

شدند.
- آنان از شركت نكردن در كشتن حسين بن على عليه السلام متأسف شدند، اينك با تجاوز به خاك او، و ويران كردن قبرش، راه بنى‌اميّه را پى گرفتند.
آرى، متوكّل در سال ٢٣٦ هجرى به اين انگيزه و اميد كه با ويران كردن قبر سيّدالشهداء عليه السلام ياد و نام آن حضرت را براى هميشه از خاطره‌ها محو خواهد كرد، مرتكب اين جنايت هولناك شد. ولى نقشه‌اش نقش بر آب گشت و جز نكبت و تيره‌بختى در دنيا و زيان و خسران ابدى در آخرت، چيزى دستگيرش نشد. چرا كه با به هلاكت رسيدن او، همه چيز به تاريخ زندگانى امام هادى(ع) ١٤٥ توطئه تازه عليه امام عليه السلام ص : ١٤٤ حالت اوليّه بازگشت و قبر فرزند رسول اللَّه صلى الله عليه و آله با شكوهتر از اوّل بنا شد و همچون گذشته، كعبه دلها، پناه درماندگان، مزار عاشقان و ميعادگاه مبارزان و انقلابيّون گشت.
خلاصه‌ متوكّل- همانگونه كه اميرمؤمنان عليه السلام پيش‌بينى و توصيف كرده بود- كافرترين و خبيث‌ترين خلفاى عبّاسى بود، از اين جهت بغض و كينه بيشترى نسبت به اميرمؤمنان عليه السلام و دودمان آن حضرت داشت.
سياست ضدّ اسلامى متوكّل به موضعگيرى وى عليه علويان و حتّى امام هادى عليه السلام محدود نمى‌شد، بلكه وى تلاش مى‌كرد تا اصل اسلام علوى را از بين ببرد؛ همان سياستى كه معاويه در پيش گرفته بود. از اين رو، از نقل فضائل اهل‌بيت عليه السلام و انتشار آن در ميان مردم جلوگيرى مى‌كرد و با نقل كنندگان حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله در اين زمينه بشدّت برخورد مى‌نمود.
دلقكهاى متوكّل در مجالس بزم خليفه بطور رسمى به اميرمؤمنان عليه السلام توهين مى‌كردند و متوكّل مى‌خنديد! متوكّل نه تنها به اميرمؤمنان عليه السلام كه به دختر پيامبر صلى الله عليه و آله؛ حضرت زهرا عليه السلام نيز توهين‌