هفتاد دينار به من داد و امر كرد با آن، كنيزى را با مشخصاتى كه داد از آن برده فروش بخرم.
من مأموريت را انجام دادم. اين كنيز كه «امّ ولد» «١» بود همان مادر «ابوالحسن» عليه السلام است. «٢» با راهيابى اين بانوى ارجمند به بيت امامت و افتخار درك محضر امام جواد عليه السلام، تحت تعليم و تربيت مستقيم آن حضرت قرار گرفت و به مدارج عالى اخلاقى و كمالات نفسانى نائل آمد و در پاكدامنى، تقوا و بندگى خداگوى سبقت را از ديگر زنان عصر خود ربود. امام هادى عليه السلام در مقام تجليل از وى مى‌فرمايد:
مادرم عارف به حقّ من مى‌باشد و اهل بهشت است، شيطان سركش به او نزديك نمى‌شود و مكر زورگوى لجوج به وى نمى‌رسد و خداوند حافظ و نگهبان اوست و او در زمره مادران صدّيقين و صالحان قرار داد. «٣» امام هادى عليه السلام در اين سخنان گهربار، اوصافى را براى مادر خود برشمرده و ويژگيهايى را براى او بيان كرده كه در افراد غيرمعصوم كمتر پيدا مى‌شود و اين نشان دهنده مقام اين بزرگ بانو نزد پروردگار و رابطه ولايى و معنوى او با مقام امامت و ولايت است.
سيماى امام عليه السلام‌ امام هادى عليه السلام سيمايى همچون سيماى پدرش امام جواد و جدّش امام رضا عليهما السلام داشت و داراى چهره‌اى گندمگون بود. محدّثان سيماى ملكوتى آن حضرت را چنين توصيف كرذده‌اند: چشمانى سياه و فراخ، كفهايى به نسبت درشت و زبر، سينه‌اى فراخ، بينى‌اى كشيده، دندانهايى فاصله دار و چهره‌اى زيبا و دلگشا داشت. خوشبو و نظير جدّش امام باقر عليه السلام تناور بود. نه زياد كوتاه و نه خيلى‌