قتل ديگرى بگيرد وقتى بداند كه از او قصاص مى‌كنند، از قتل دست مى‌كشد، پس هم حيات او تأمين شده و هم حيات آن كس كه مى‌خواست بكشد و هم حيات غير آن دو وقتى بدانند قصاص واجب است و از ترس قصاص جرأت بر كشتن ديگران پيدا نمى‌كنند (اى صاحبان لبّ) و صاحبان عقل (شايد تقوا بورزيد)».
بعد امام فرمود:
- «بندگان خدا، اين قصاص مربوط به كسى است كه او را كشته‌ايد و دستش را از دنيا كوتاه كرده‌ايد آيا شما را خبر دهم از كشتنى بدتر از اين و قصاصى سخت‌تر از اين قصاص؟» - «بلى اى فرزند پيامبر.» - «بدتر از اين، كشتنى است كه جبران پذير نسيت و بعد از آن هيچگاه حيات نمى‌يابد.» - «آن چيست؟» - «اينكه كسى او را از نبوت پيامبر (ص) و ولايت على بن ابيطالب (ع) گمراه كند و او را به غير راه خدا ببرد و به پيروى دشمنان على و اعتقاد به امامت آنها و دفع على از حقش و انكار فضيلت على وا دارد و به اداى حق واجب امام على (ع) بى‌اعتنا سازد. اين است آن قتلى كه عبارت است از جاودانه كردن مقتول در آتش جهنم براى هميشه و جزَا و كيفر اين قتل مثل آن جاودانه ماندن در عذاب جهنم است.» ب- يكى ازقضات كوفه از امام درباره اين آيه سؤال كرد: «وَجَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتى‌ بارَكْنا فيها قُرىً ظاهِرَةً وَ قَدَّرْنا فيهَا السَّيْرَ سيرُوا فيها لَيالِىَ وَ ايَّاماً امِنينَ» «١» امام فرمود:
- مردم در مورد آن قريه‌هاى مبارك چه مى‌گويند؟
- مى‌گويند منظور مكه است.
- آيا دزدى (و ناامنى) در شهرى بيشتر از مكّه ديده‌اى؟! - پس مراد چيست؟
- منظور مردانى (معين) هستند.
- آيا در كتاب خدا نظير دارد؟ (كه به مردانى قريه گفته شده باشد.)