تاريخ زندگانى امام سجاد(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص

تاريخ زندگانى امام سجاد(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٨٩

بنابراين طبيعى است كه امام در چنين شرايطى اولين وظيفه خود را تبيين اسلام ناب و زدودن غبار جعل وخرافه از چهره تابناك آن قرار دهد.
٢- دومين وظيفه مهم امام آشنا كردن مردم با مبلغان و معلمان واقعى اسلام بود.
بايد اسلام شناسانِ حقيقى را به مردم معرفى مى‌كرد تا از اجتماع آنها حول و حوش عالم نمايان دربارى و جاعلان حديث و ناقللان اخبار و روايات نادرست جلوگيرى شود و مردم به مرجع حقيقى سنّت مراجعه كنند و از منشاء و سرچشم تاريخ زندگانى امام سجاد(ع) ١٩٣ صحيفه سجاديه ص : ١٩٣ ه زلال حقايق و معارف سيراب شوند و بايد اين معنا را روشن مى‌كرد كه ولايت و امامت و حكومت حق اينهاست. غير اينها شايستگى عهده‌دارى اين مقام منيع را ندارند.
٣- ايجاد تشكيلاتى تا محور حركتهاى سياسى آينده باشد و تربيت كادرهايى تا مسؤوليتهاى مهم را در اين راستا به عهده گيرند. «١» امام در هر سه محور فوق فعاليت مؤثر و سازنده خويش را آغاز كرد و اما در محول اول، شرايط به گونه‌اى بود كه امام نمى‌توانست مفاهيم مورد نظر خود را آشكار و صريح بيان كند و بدين جهت دو روش پيش گرفت:
١- موعظه و نصيحت‌ ٢- دعا امام در بيانات نصيحت‌گونه خويش در قالب وعظ و تفسير به بيان مفاهيم اسلامى و نشر آن پرداخت بنى‌اميه سعى و كوشش داشتند مردم را به ظاهر دين مشغول كرده و از باطن آن باز دارند ولى امام (ع) سعى داشت مردم را از اين ظاهر عبور داده و به باطن و مفهوم و معناى دين برساند. امام سعى مى‌كرد مفاهيم آيات قرآن را تشريح كند و علاوه بر قرائت قرآن با صداى نيكو، مفاهيم آن را بازگو مى‌كرد. به نمونه‌هايى در اين مورد توجه كنيد:
الف- اما در تفسير آيه شريفه «وَلَكُمْ فِى الْقِصاصِ حَياةٌ» فرمود:
« (و براى شما) اى امت محمد (ص) (در قصاص حيات و زندگى است) زيرا هر كس كه تصميم به‌