تاريخ زندگانى امام سجاد(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص

تاريخ زندگانى امام سجاد(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٦١

صاحبان ولايت را»، نازل شد به رسول خدا عرض كردم: خدا و پيامبر را شناختيم اما «اولى الامر» كه اطاعتشان در رديف اطاعت شماست كيانند؟
فرمود: آنان جانشينان من و پيشوايان مسلمانان هستند. اول آنها على بن ابيطالب است سپس حسن و حسين سپس على بن الحسين، بعد محمد بن على كه در تورات به باقر معروف است و تو او را درك خواهى كرد و هنگام ملاقات سلام مرا به او برسان و بعد ...» «١» ٢- پيامبر در ضمن حديث معراج مى‌فرمايد:
«ندا آمد: به سمت راست عرش نگاه كن.
نگاه كردم بناگاه، على، فاطمه، حسن، حسين، على بن الحسين، محمد بن على و ... را ديدم و حق تعالى گفت: اينان حجتّهاى من بر بندگانم و اوصياى تو هستند و ...» «٢» روايات پيامبر صلى اللَّه عليه و آله در معرفى و شمردن امامان فراوان است به طورى كه اصحاب مؤمن آن حضرت امامان را به نام مى‌شناخته و به آنان اعتقاد داشتند. عبدالله بن جعفر طيار روزى نزد معاويه بود. معاويه خواست بين او و امام حسن و حسين اختلاف ايجاد كند. او را سرزنش كرد كه چرا نسبت به آن دو بزرگوار آن قدر خضوع مى‌كند. عبدالله در جوابش از پيامبر روايتى نقل كرد كه نام امام على، حسن، حسين و على بن الحسين و (تا امام دوازدهم را ذكر كرد) و فرمود اينان امام و واجب الاطاعه هستند. «٣» ٣- وقتى امام على (ع) در آستانه شهادت قرار گرفت به امام حسين (ع) وصيت كرد و همه فرزندانش و رؤساى شيعه را بر آن به شهادت گرفت، بعد به امام حسين فرمود:
رسول خدا به من فرموده تو را وصى قرار دهم و ميراث امامت را به تو بسپارم و آن حضرت به تو امر كرده هنگام وفات ميراث امامت را به امام حسين تحويل دهى.
سپس خطاب به امام حسين (ع) فرمود:
رسول خدا به تو امر فرموده كه آنان را به اين فرزندت بدهى. (و اشاره كرد به على بن الحسين).