تاريخ زندگانى امام سجاد(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٥٧
خلاصه درس ى امام سجاد بنابه قول مشهور سال ٣٨ هجرى به دنيا آمد و تا سال ٦١ هجرى در خدمت پدر بود و در مورد اين دوره از زندگى امام اطلاعات دقيقى در دست نيست. آن بزرگوار به همراه پدر از مدينه خارج شد و تا كربلا آمد و شب عاشورا در بستر مريضى شاهد مظلوميت پدر از يك سوى وفادارى و جانبازى ياران پدر از سوى ديگر بود. در آخرين ساعات عمر شريف امام حسين (ع) وقتى امام سجاد تنهايى پدر را ديد تصميم گرفت با حال مريضى به ميدان برود ولى ام كلثوم به امر امام حسين مانع شد.
ى عصر عاشورا با شهادت امام حسين (ع) مسؤوليت امامت و هدايت اهل بيت و امت به عهده امام سجاد افتاد و امام با بقيه اهل حرم به اسارت در آمدند ى شمر ملعون قصد كشتن امام را داشت ولى با وساطت و توجيه بعضى از افراد، منصرف شد و از روز يازدهم امام و اهل بيت را به سوى كوفه حركت دادند.
بنابر اعتقاد شيعه وظيفه تجهيز امام به عهده امام است و امامسجادبه قدرت امامت در كربلا حاضر شد و با بنى اسد شهدا را دفن كرد.
پرسش ١- علت كسالت امام (ع) را چه چيز دانسته اند؟
٢- چرا امام حسين ودايع امامت را مستقيم به خود امام سجاد نداد؟
٣- چگونه شمر از كشتن امام سجاد (ع) منصرف شد؟
٤- استدلال امام رضا بر امامت خويش رابنويسيد.
٥٧ «درس ششم» امامت حضرت على بن الحسين (ع)، در روز دهم محرم سال ٦١ هجرى پس از شهادت پدر بزرگوارش به امامت رسيد. امامت آن وجود شريف به جهات فراوانى ثابت شده است. اينك به پارهاى از دلايل اثبات كننده امامت ايشان اشاره مىكنيم.
دلايل عقلى الف- افضل بودن امامت، منصب هدايت و راه بردن است و به حكم عقل كسى مىتواند امام باشد كه خود به مقصد رسيده و ره پيموده و احتياج به امام و راهنما نداشته باشد. اگر كسى خود راه را بلد نباشد و براى پيمودن راهِ بندگى احتياج به هدايتگر و راهنما داشته باشد،