تاريخ زندگانى امام سجاد(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص

تاريخ زندگانى امام سجاد(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٢١٢

الف- ثابت بن دينار معروف به ابوحمزه ثمالى، از اصحاب مشهور آن حضرت بود ابوحمزه بعد از آن حضرت ساليان زياد عمر كرد و محضر امام باقر، امام صادق و امام كاظم عليهم السلام را درك كرد و از اصحاب آنان نيز شمرده شده است.
از امام رضا نقل شده:
«ابو حمزه ثمالى در زمان خودش مانند سلمان فارسى بود زيرا چهار امام از ما را خدمت كرد.» «١» دعاى ابوحمزه ثمالى كه در سحرهاى ماه رمضان خوانده مى‌شود، دعايى است كه امام سجاد (ع) به ابوحمزه آموخته است.
ب- ابوخالد كابلى، بنابر بعضى از نقلها او ابتدا به امامت محمد حنفيه معتقد بود ولى محمد حنفيه امام را به او شناساند. امام صادق (ع) او را از افراد مورد اعتماد نزد امام سجاد (ع) شمرده است و او نيز يكى از حواريين امام سجاد خوانده شده است. «٢» ج- يحيى بن ام طويل نيز از حواريين امام سجاد (ع) بود او در كناسه كوفه ايستاد و با صداى بلند گفت:
«ما از آنچه از شما مى‌شنويم، بيزاريم. هر كس على (ع) را سبّ كند لعنت خدا بر او باد و ما از آل مروان و معبودهايى كه غير از خدا گرفته‌اند بيزاريم.» «٣» او در مسجد رسول خدا مى‌رفت و به مردم گمراه از امامت مى‌گفت:
«ما به شما كافر شديم و دشمنى و كينه بين ما و شما آشكار گرديد.» «٤» حجّاج دست و پاى او را قطع كرد و وى را به شهادت رساند. «٥» د- عمروبن عبدالله سبيعى از ديگر اصحاب بنام امام سجاد (ع) بود او چهل سال نماز فجر را با وضوى نماز عشا خواند هر شب قرآن را ختم مى‌كرد و در زمان خودش‌