تاريخ زندگانى امام سجاد(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص

تاريخ زندگانى امام سجاد(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٩٣

حقوق ارحام و خويشاوندان (مادر، پدر، فرزند، برادر و خويشاوندان ديگر).
حقوق اجتماعى (مولايى كه تو را آزاد كرده است، بنده‌اى كه آزاد كرده‌اى، كسى كه به تو نيكى كرده است، مؤذّن، بدهكار، طلبكار، رفيق، خصم مدعى (طلبكار)، خصم مدعى عليه (بدهكار)، مشورت خواه، مشاور، نصيحت جو، بزرگترها، كوچكترها، سائل، كسى كه از او چيزى مى خواهى، كسى كه سرّى به تو سپرده، كسى كه به تو بدى كرده، هم دينان و اهل ذمّه).
اين رساله شريف كامل‌ترين متن حقوقى است كه از امامان عليهم السلام به دست ما رسيده است.
صحيفه سجاديه‌ ثمره كوشش‌هاى تبيينى امام در قالب دعا، صحيفه سجاديه است. روش دعا، دومين روشى بود كه امام سجاد براى تبيين معارف دينى در عصر اختناق، فساد و فحشاى اموى پيش گرفت، امام در اين شرايط براى بيان بخشيى از عقايد و فرهنگ اسلامى از دعا بهره گرفت و بار ديگر تحركى در مردم به سوى بنگى و عبوديت ايجاد كرد.
در ميان دعاهاى صحيفه سجاديه، تعبيرى وجود دارد كه بسيار تكرار شده و كمتر دعايى است كه آن را نداشته باشد و آن صلوات بر پيامبر و آل اوست. زمانى كه حتى ناميدن اشخاص به نام على از طرف حكام بنى اميه جرم قابل مجازات بود و سبّ امام على (ع) وسيله‌اى براى تقرب به دستگاه حكومت، بكار گرفتن اين تعبير، ارزش خود را به خوبى نشان مى‌دهد.
در زمان امام سجاد، امت اسلام به يك نظريه كامل و انقلابى در تبيين اساس دين و مبناى حكومت و رفتار انسانها نياز داشت و صحيفه سجاديه در راستاى رس تاريخ زندگانى امام سجاد(ع) ١٩٩ ج - به زبان دعا ص : ١٩٨ اله حقوق و بيانات موعظه‌اى امام سجاد، جوابى به اين نياز بود.
صحيفه مشتمل بر معارف توحيدى و عرفانى، مطالب اخلاقى و مجموعه عظيمى‌