تاريخ زندگانى امام سجاد(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص

تاريخ زندگانى امام سجاد(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٢٤

حالى كه حجاج از ترس در دارالاماره مخفى شده بود، وارد كوفه گرديد. حجاج به عبدالملك نوشت:
«اهل كوفه از جنگ با شبيب عاجز شده اند و در هر بار فرماندهانشان را كشته و سپاهشان را فرارى داده است» و در آخر از عبدالملك خواست كه سپاهى از شاميان را براى سركوب شبيب بفرستد. «١» عبدالملك شش هزار سپاهى به يارى حجاج فرستاد و بعد از جنگهاى فراوانى شبيب در سال ٧٧ كشته شد.
عوامل پيروزيها و گسترش خوارج عبارت بود از:
الف- تاكتيك جنگى آنان بيشتر مواقع جنگ چريكى و پارتيزانى و شبيخون بود، نه جنگ كلاسيك. در مبارزه از ترور و ايجاد رعب و وحشت استفاده بسيار مى بردند.
ابن زياد گويد:
«نمى دانم با اينها چه كنم؟ نشد فردى از خوارج را بكشم جز اينكه بسرعت قاتل او را كشتند.» «٢» ب- جنگ خوارج عليه ستمگرانى چون عبيدالله، حجاج و بنى اميه بود و اين خود عاملى در جهت جذب شدن مردم بدانان بود.
ج- پايگاه و ميدان مبارزه آنان بيشتر در ايران بود و ايرانيان نيز كه به خاطر سياست تبعيض نژادى امويان، از حكومت متنفّر بودند، بسيارى مواقع آنان را يارى مى‌دادند و با توجه به شجاعت كم نظير موالى، «٣» يارى آنان از عوامل پيشرفت خوارج بود.
د- وحشتى كه از آنان در دل مردم ايجاد شده بود، سبب مى شد كه براى حفظ جان، مال و ناموس خود با آنان همكارى كنند يا دست كم دست از مخالفت با آنان‌