تعاليم قرآن (ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٥
نشانههاى قيامت فَهَلْ يَنْظُرُونَ الَّا السَّاعَةَ انْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً فَقَدْ جاءَ اشْراطُها فَانَّى لَهُمْ اذا جائَتْهُمْ ذِكْراهُمْ «١» آيا آنها جز اين انتظار دارند كه ناگهان قيامت بر پا شود (آنگاه ايمان آورند) در حالى كه هم اكنون نشانههاىآن آمدهاست. اما هنگامىكه بيايد، تذكّر و ايمان آنها سودى نخواهد داشت.
برخى از مخالفان پيامبر اكرم (ص) واقع نشدن و زودرس نبودن قيامت را بهانه گرفته و بدين وسيله بى ايمانى و كفر خود را توجيه مىكردند؛ يعنى هر گاه آنان را به آيين خدا فرا مىخواندند مىگفتند: «هنوز قيامت به وقوع نپيوسته و فرصت براى ايمان آوردن زياد است».
قرآن ضمن ردّ اين تفكّر به يك حقيقت ديگر تصريح مىكند و آن تحقق نشانههاى قيامت است.
علائم مقدماتى قيامت اين آيه از تحقّق علائم رستاخيز خبرمىدهد كه با دقّت در مجموع آيات و روايات امورى را مىتوان از نشانههاى نزديكى قيامت نام برد، از جمله:
١- شكافتهشدن ماه در مقابل ديدگان مشركان مكّه پيش از هجرت. «٢» ٢- بعثت پيامبر اكرم (ص)؛ چنانكه مىفرمايد:
من و قيامت مانند اين دو هستيم- و اشاره نمود به انگشت وسط و سبابه-. «٣» يعنى اين زمان تا قيامت بسيار نزديك است. با توجه به اينكه اين نزديكى، نسبى و در مقايسه با عمر جهان [از آغاز خلقت تا پايان آن] است، منافاتى با واقعنشدن آن تا كنون ندارد.
٣- دگرگونى در اوضاع اجتماعى جهان: ابن عبّاس مىگويد:
ما در حجة الوداع با پيامبر بوديم حضرت حلقه درِ كعبه را گرفت و رو به ما كرد و فرمود: آيا شما