تعاليم قرآن (ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٢
همچنان همراه آنان باشند و از نور ايمان آنان بهره گيرند ولى به ناگاه سور و ديوارى بين آنها و مؤمنان فاصله مىاندازد. مؤمنان درون آن ديوار و منافقان در پشت آن ديوار قرار مىگيرند. درون آن رحمت و مغفرت و نعمت است وپشت آن عذاب و قهر و آتش و اين ديوار نيست مگر همان ايمان كه در دنيا براى مؤمنان شادىزا و لذتآور بود و منافقان از پذيرفتن واقعى آن رويگردان بودند و با سختى، خود را به آن رنگ درمىآوردند. در آن دنيا، ايمان به صورت ديوار و دژى مجسم شده كه مؤمنان درون آنند و منافقان بيرون از آن. دژى كه داراى درى است و ازآن در منافقان حال خوش مؤمنان را مىبينند، ولى نمىتوانند باآنها باشند، چون مجاز نيستند از درب ايمان داخل شوند. همچنان كه در اين دنيا كنار مؤمنان بودند، ولى حاضر به ورود به دايره ايمان نمىشدند. «١» حصن توحيد با توجه به بيان بالا انطباق اين آيه شريفه با حديث شريف قدسى كه فرمود: «لا الهَ الَّااللَّهُ حِصْنى فَمَنْ دَخَلَهُ امِنَ مِنْ عَذابى» «٢» كاملًا روشن مىشود. بنابراين «لا الهَ الَّا اللَّهُ» كه همان توحيد باشد، سورى است كه بين مؤمنان و منافقان است و مؤمنان وارد آن شدهاند، ولى منافقان پشت آن مانده و در معرض عذابند.
مصيبت مقدّر است ما اصابَ مِنْ مُصيبَةٍ فِى الْارْضِ وَ لا فى انْفُسِكُمْ الّا فى كِتابٍ مِنْ قَبْلِ انْ نَبْرَاها انَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسيرٌ «٣» هيچ مصيبتى در زمين و در وجود شما اصابت نمىكند مگر آن كه پيش از آفرينش آن، در كتابى ثبت است و اين بر خدا آسان است.