تعاليم قرآن (ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣
از سنّ و سال، شخص برخى از معارف دينى و عقلى را به خوبى درك مىكند. لزوم قدردانى از پدر و مادر از جمله آنهاست؛ فرزند تا پدر و مادر نشده و زحمات پدر و مادربودن را نچشيده باشد هرگز ارزش تربيتى و پرورشى والدين خود را بازنمىيابد.
اين آيه گوشزد مىكند كه وقتى فرزند به كمال رشد جسمانى و عقلانى رسد، به اهميت قدردانى از پدر و مادر پى مىبرد و به ارزش حقوق والدين آگاه تر مىگردد. «١» از اين رو، در چهل سالگى از خدا مىخواهد كه تقدير و تشكر از آنان را برايش الهام كند تا بتواند در زبان و عمل از آنان قدردانى نمايد.
چشمهها و نهرهاى جارى در بهشت مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتى وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فيها انْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ اسِنٍ وَ انْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ انْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبينَ وَ انْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَ لَهُمْ فيها مِنْ كُلِّ الَّثمَراتِ وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِىالنَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَميماً فَقَطَّعَ امْعاءَهُمْ «٢» وصف بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده (چنين است): در آن، نهرهايى از آب صاف، نهرهايى از شير كه طعم آن دگرگون نشده، نهرهايى از شراب كه مايه لذّت نوشندگان است و نهرهايى از عسل تصفيهشده، جارى است و براى آنها در بهشت از تمام ميوهها وجود دارد و آمرزشى است از جانب پروردگارشان. (آيا چنين كسانى) مانند كسانى هستند كه هميشه در آتش دوزخند و از آب جوشان نوشانده مىشوند. سپس اندرون آنها متلاشى مىگردد؟
مقايسه ميان نعمتهاى بهشت و عذابهاى دوزخ از روشهاى خاصّ قرآن كريم است و در اين آيه نوشيدنيهاى بهشتيان را در مقايسه و تطبيق با آشاميدنيهاى دوزخيان بيان مىكند كه به اختصار عبارت است از:
١- نهرهايى كه آب آن زلال، گوارا و تغييرناپذير در طعم و رنگ است.
٢- شير بهشتى كه همچون ديگر نوشيدنيهاى بهشت به صورت نهر در جريان است،