التماس نور يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذينَ امَنُوا انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالَتمِسُوا نُوراً فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بابٌ باطِنُهُ فيهِ الرَّحْمَةُ وَ ظاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذابُ «١» روزى كه مردان و زنان منافق به كسانى كه ايمان آورده‌اند مى‌گويند: (در رفتن) درنگ كنيد و مهلت دهيد تا از نورتان بهره گيريم. گفته مى‌شود به دنيا برگرديد و از آنجا نور بجوييد ميانشان ديوارى زده مى‌شود كه بر آن درى باشد، درون آن رحمت و بيرون آن عذاب است.
از اين آيه استفاده مى‌شود كه در قيامت ظلمت همه جا را فراگرفته و همه افراد به سوى منزلگاه دائمى خويش در حركتند. «٢» كسانى كه ايمان آورده و در عمل به ايمان خويش پايبند بوده‌اند، خداوند براى آنان نور قرارداده «٣» تا جلو و سمت راست «٤» (كه سمت هدايت است) را براى آنان روشن گرداند.
منافقان كه كفر، باطن آنها راسياه كرده در آن ظلمت گسترده دست التماس به سوى مؤمنان دراز مى‌كنند كه مهلتى دهيد تاما از روشنايى شما، روشنى و شعله‌اى برگيريم و مؤمنان جواب مى‌دهند كه اين جهان جاى كسب نيست، اگر مى‌خواهيد نورى كسب كنيد بايد به دنيايى كه پشت سرگذاشته‌ايد برگرديد و نوربگيريد و آن هم محال است.
سورِ ايمان‌ منافقان چون در دنيا خود را در صف مؤمنان جازده بودند، در آخرت نيز مى‌خواهند