تعاليم قرآن (ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٠
هنوز به شتر خود نرسيده بود كه سنگى از جانب خدا بر سر او فرودآمد و از پايين بدنش خارج شد و او را كشت و خداى متعال اين آيه را نازل فرمود: «سَالَ سائِلٌ » «١» تاريخچه لجاجت منكران از روزهاىآغاز «نبوت» كه با معرفى «امامت» همراه بود، لجاجت منكران ولايت علىبنابىطالب به شكلهاى مختلف در بين مشركان و منافقان در مكه و مدينه نمايان گشت، تااينكه در جريان غدير، خداوند وعده حفظ پيامبر (ص) از شرّ آن منافقان و جلوگيرى از شرارت آنان را داد: «وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ» «٢» «خداوند تو را از شرّ مردم نگاه مىدارد.» پيامبر (ص) با صراحت كامل حضرت على (ع) را به همگان معرفى كرد. برخى از منكران در ظاهر تحمّل كرده و در پى فرصت بودند، امّا يكى از آنان پس از شنيدن آن تاب نياورد و خدمت پيامبر (ص) آمد كه جريان آن در اين آيه ذكر شده است. علّامه امينى (ره) در الغدير مىنويسد: از جمله آيات نازل شده بعد از جريان غدير همين آيه است كه علاوه بر اعتقاد شيعه به آن، جمعى از علماى اهل سنت كه شخصيت آنان مورد تصديق است، آن را در كتابهاى تفسير و حديث ثبت و ضبط كردهاند. «٣» برخى از مفسران «٤» نزول آيه ٣٣ س تعاليم قرآن (ج٢) كد ٤/١٣٤ ١٢٢ لطف حق با تو مدارا مىكند ص : ١٢١ وره انفال را نيز در اين باره دانسته و گفتهاند: آن آيه نقل سخن همين شخص است كه گفت:
اللَّهُمَّ انْ كانَ هذا هُوَ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِكَ فَامْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ اوِائْتِنا بِعَذابٍ اليمٍ خدايا، اگر اين (جانشينى حضرت على (ع)) از جانب تو آمده و حق است از آسمان بارانى از سنگ بر ما ببار يا عذاب دردآورى بر ما بفرست.