تعاليم قرآن (ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٨

درس دوازدهم‌ بشارت مسيح‌ وَ اذْ قالَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَنى اسْرائيلَ انى رَسُولُ اللَّهِ الَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ‌التَّوْراتِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتى‌ مِنْ بَعْدِى‌اسْمُهُ احْمَدُ فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا هذا سِحْرٌ مُبينٌ «١» و عيسى پسر مريم گفت: اى بنى‌اسرائيل، من پيامبر خدا به سوى شما هستم. توراتى را كه پيش از من بوده است تصديق مى‌كنم و مژده مى‌دهم كه پيامبرى بعد از من مى‌آيد و نامش احمد است. چون آن پيامبر با آيات روشن آمد، گفتند: اين (آيات) جادويى آشكار است.
آيه شريفه گواهى مى‌دهد كه حضرت عيسى (ع) به مردم اعلام كرد كه من كتاب آسمانى قبل از خود يعنى تورات را تصديق مى‌كنم و شما را به پيامبر پس از خود كه نامش احمد (ص) است، بشارت مى‌دهم. بنابراين، حضرت عيسى (ع) همچون انبياى ديگر كه پيامبران قبل از خود را تصديق كرده‌اند و به آمدن پيامبران پس از خود بشارت داده‌اند، به وظيفه خود عمل كرده و حتى نام پيامبر اسلام (ص) را به پيروانش ياد داده است و اگر هيچ اثرى از آن بشارت در انجيلهاى فعلى موجود نباشد (كه هست و بحث خواهد شد) همين كه قرآن به اين مطلب تصريح كرده، كافى است و نيازى به اثبات ندارد، زيرا وحى‌بودن قرآن، قطعى و روشن‌است و از تأييد انجيلهاى‌فعلى بى‌نياز است. «٢» علاوه بر آن، اگر در انجيلهاى موجود اثرى از اسم مبارك ايشان نباشد، خود دليل ديگرى است بر تحريف آنها، هر چند بدون شك آنچه كه امروز در دست يهود و نصارا به نام تورات و انجيل است كتابهاى نازل شده بر حضرت موسى (ع) و عيسى (ع) نيست،