ذكر شده كه بطور دقيق به آيه پيش از آن- كه موضوع ولايت را مطرح كرده و آن رامنحصر در خدا، پيامبر و مؤمنان دانسته- مرتبط است و در جاى خويش نيز ثابت شده كه منظور از مؤمنان صاحب ولايت كسى جز امير مؤمنان (ع) و فرزندان معصوم او نيست.
نتيجه اينكه: حزب الله كسانى‌اند كه پس از خدا و پيامبر (ص)، حضرت على (ع) و فرزندان معصوم او را به ولايت برمى‌گزينند و از دشمنان آنان بيزارى مى‌جويند.
امام رضا (ع) از پدرانش و از رسول اكرم (ص) چنين روايت مى‌كند:
كسى كه دوست دارد بر كشتى نجات سوار شود و به عروة الوثقى چنگ زند و به ريسمان محكم خدا درآويزد بايد على (ع) را بعد از من دوست بدارد و دشمنان او را دشمن بدارد و به فرزندان هدايتگر او اقتدا نمايد كه ايشان جانشينان من هستند ... حزبشان، حزب من است و حزب من، حزب خداى عزوجل است و حزب دشمنان آنان، حزب شيطان است. «١»