تعاليم قرآن (ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤
اين نوشيدنى همواره تازه، مطبوع، و بدور از فاسد شدن و تغيير در مزه آن مىباشد.
٣- شراب بهشتى بسيار لذّتبخش، شفّاف، پاكيزه و دلچسب است. مفسدهانگيز، غفلتآور و زايلكننده عقل نيست. داراى طعم وبوى خاصّ همراه با «زنجبيل» و «كافور» بهشتى و همراه با «تسنيم»، چشمه خاص مقرّبان است. «١» ٤- عسل بهشتى خالص و تصفيهشده است و مثل و مانندى در دنيا ندارد.
بهشت و افق فكرى انسان بهشت و نعمتهاى آن هرچه توصيف شود براى بشر به درستى قابل درك نيست و حقيقت آن بالاتر از افق فكرى انسان است. از اين رو، توصيف نوشيدنيهاى آن را نخست با كلمه «مَثَلْ» بيان مىكند و سپس كلمات توصيفى را به صورت «نكره» بيان مىكند كه نشان دهد حقيقت بهشت قابل شناخت نيست و تنها بايد با «مثل» توضيح داد. چنانكه در آيه ديگر، اين معنا به صراحت آمده است كه خداوند مىفرمايد:
هيچ كس نمىداند كه ما چه نعمتهاى چشم روشن كن براى آنها پنهان كردهايم. «٢» نوشيدنى دوزخ در پايان به برخى از عذابهاى اهل دوزخ اشاره شده تا از راه مقايسه اضداد بتوان به نعمتها و عذابهاى بهشت و جهنّم شناخت پيدا كرد كه خلود در آتش و نوشيدن اجبارى آب حميم از جمله آنهاست. آبى كه به محض خوردن اندرون انسان را متلاشى مىسازد و اعضا و جوارحش را از درون پاره پاره مىكند.
در پايان انسانها را به قضاوت فرامى خواند كه آيا كسى كه از چشمهسارهاى شيرين آب و شير خوشمزه، عسل پاكيزه و شراب بهشتى مىنوشد و از انواع ميوهها و مغفرت الهى نيز برخوردار است بهتر است يا كسى كه آب گرم و جوشان به او مىنوشانند؟