خويش مى‌نگرد و خوب و بد آنها را مى‌بيند. چه خوب است كه انسان از عذرتراشيها و ظاهرسازيهاى شيطانى پرهيز كند و واقعيت نفس خود را درنظر بگيرد و در زيباسازى باطن خود بكوشد تا ظاهرش نيز زيبا جلوه كند و گرنه اگر باطن زشت باشد و ظاهر را زيبا جلوه دهد، خداوند زشتى باطنش را آشكار خواهد كرد. امام صادق (ع) دراين‌باره فرمود:
به چه كار كسى مى‌آيد (و چه فايده‌اى دارد) كه خوبيش را آشكار كند و بديش را بپوشاند؟ آيا اين طور نيست كه وقتى به خودش رجوع مى‌كند مى‌داند كه چنين نيست؟ و خداى سبحان مى‌فرمايد: بلكه انسان بر نفس خويش آگاه است. به درستى كه اگر باطن (انسان) اصلاح شد، ظاهرش نيز نيرومند مى‌شود. «١»