منحرف و در جهت مال و منال و رسيدن به جاه و مقام قرار گيرد، آنگاه كه خيرى به او مى‌رسد از ديگران بازداشته و هنگامى كه شرىّ به او مى‌رسد، جزع و فزع نموده و بى‌تابى مى‌كند، اين همان حرص نكوهيده است كه اغلب انسانها گرفتار آنند، بجز نمازگزاران، زيرا نماز است كه مى‌تواند بازدارنده از هرگونه فحشا و منكر مى‌باشد. «انّ الصَّلوةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ» به همين جهت، نمازگزاران از داشتن اين صفت ناپسند استثنا شده‌اند.
ويژگيهاى نمازگزاران‌ در آيات مورد بحث ٩ ويژگى مخصوص نمازگزاران بيان شده است:
١- مداومت بر نماز: اين بندگان، ارتباط با خالقشان را هميشه برقرار داشته و در هيچ شرايطى از اقامه نماز غفلت نمى‌ورزند و همين تداوم باعث اثرگذارى نماز در روح و جان آنان مى‌شود. به طور كلّى هر كار نيكى اگر به طور مداوم انجام گيرد، اثر خاصى در انسان مى‌گذارد. چنان‌كه پيامبر اكرم (ص) مى‌فرمايد:
انَّ احَبَّ الْاعْمالِ الَى اللَّهِ ماداوَمَ عَلَيْهِ الْعَبْدُ وَ انْ قَلَّ. «١» بهترين اعمال نزد خدا عملى است كه بنده بر آن مداومت كند، اگر چه كم باشد.
٢- كمك به محرومان: اهل نماز مقدار معينى از ثروت خويش را جهت بخشش به مستمندان درنظر مى‌گيرند به‌نظر مى‌رسد كه اين غير از پرداخت زكات باشد. چون پرداخت زكات مربوط به همه مسلمانان است، نه از صفات مخصوص نمازگزاران، همچنين موارد مصرف زكات در قرآن ٨ طايفه است، «٢» درحالى‌كه اين حق به دودسته اختصاص دارد. «٣»