ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩ - ٣ اميدهاى آخرالزمان
و با هم درگير مىشوند.
- آيا واقعاً چنين خواهد شد؟
- سلمان! قسم به آنكه جانم به دست اوست، آرى! در آن زمان به محارم تجاوز مىكنند و به دنبال گناهان مىروند. اشرار و بدان بر خوبان مسلط مىشوند. دروغ علنى مىشود و لجاجت نمايان مىگردد. بيچارگىها آشكار مىشود. با لباسها به هم فخر مىفروشند و مباهات مىكنند و ظرفهاى ناشايست را پر مىكنند. نرد و شطرنج و آلات موسيقى مورد پسند [مردم] واقع مىشوند. امر به معروف و نهى از منكر را انكار مىكنند، به طورى كه مؤمن خوارتر از كنيز مىگردد. همدستى ميان زاهد [نما] ها و قاريان [بدكردار] نمايان مىشود. اينها همانها هستند كه در آسمانها آنها را پليدان ناپاك مىخوانند.
- آيا واقعاً چنين خواهد شد؟
- سلمان! قسم به آنكه جانم به دست اوست، آرى! در آن زمان ثروتمند از وضعيت فقير هراسان نمىشود، به طورى كه گدا يك هفته كامل از مردم گدايى مىكند، ولى كسى را كه چيزى در دستش بگذارد، نمىيابد.
- آيا حقيقتاً چنين اتفاقى خواهد افتاد؟
- سلمان! قسم به آنكه جانم به دست اوست، آرى! در آن زمان «روبيضه» به سخن مىآيد.
- پدر و مادرم به فدايت يا رسول اللّه! «روبيضه» ديگر چيست؟
- كسى كه تا به حال صحبت نمىكرد، براى امور عموم مردم به سخن مىآيد و جز كمى از او فرمان نبرند ....[١]
٣. اميدهاى آخرالزمان
در كنار روايتهاى ياد شده كه در آنها از مردمان آخرالزمان نكوهش شده و تنها از ويژگىهاى منفى آنها سخن به ميان آمده است، رواياتى نيز وجود دارد كه گروههايى از اهل آخرالزمان به شدت ستايش شدهاند، تا جايى كه از آنها به عنوان «برادران رسول خدا» ياد شده است. اين گروه نيستند، مگر كسانى كه با وجود همه سختىها و دشوارىهاى عصر غيبت، دين و ايمان خود را حفظ مىكنند و بر پيمان الهى خود ثابتقدم مىمانند. برخى از اين روايتها به قرار زير است:
١. ابوبصير از ابوجعفر [امام محمدباقر (ع)] كه درود خدا بر او باد، نقل مىكند كه فرمود:
«روزى پيامبر خدا- درود خدا بر او و خاندانش باد- در حالى كه عدّهاى از يارانش نزد او بودند، فرمود: خداوندا! برادران مرا به من بنما! ايشان سخن را دو مرتبه تكرار كردند. در اين هنگام گروهى از ياران كه گرد آن حضرت بودند، گفتند: اى پيامبر خدا! آيا ما برادران شما نيستيم؟ فرمود: نه. شما ياران من هستيد. برادران من قومى هستند [كه] در آخرالزمان [خواهند آمد]. آنها به من ايمان مىآورند، در حالى كه مرا نديدهاند. خداوند آنها را با نامهاى پدرانشان شناسانده است، پيش از آنكه از پشتهاى پدران و رحمهاى مادرانشان خارج شوند. هر