امر، متعلّق به عالَم امر و متعلّق به صاحب الامر است. عالم امر چيست؟ امر، خودِ خداست؛ مُلكِ خدا، ظهور خدا. اصلًا ظهور ولى‌عصر (عج) يعنى ظهور خدا، خدا خودش را ظاهر مى‌كند.[٢]

آيا در حديث شنيده‌ايد كه وقتى حضرت، تشريف مى‌آورند به خانه خدا تكيه مى‌دهند؟ خانه خدا يعنى خدا، يعنى تكيه‌گاه ولى‌عصر (ع) خداست. به خانه تكيه مى‌دهد يعنى اعتماد و يقين او به خداست، علم و قدرت او مال خداست. آنگاه جمالش را نشان مى‌دهد [و مى‌فرمايد:]

«يا معشر الخلائق ألا و من أراد أن ينظر إلى آدم و شيثٍ فها أنا ذا آدم و شيثٌ».[٣]

اى اهل عالم، هر كس اراده دارد آدم (ع) را ببيند، مرا ببيند، هر كه مى‌خواهد نوح (ع) را ببيند و ابراهيم (ع) را ببيند. همين‌طور رؤوس پيامبران را مى‌شمرد و در آخر مى‌گويد:

«و من أراد أن ينظر إلى محمّدٍ و أميرالمؤمنين (ع) فها أنا ذا محمّدٍ و أميرالمؤمنين».

سپس همين‌طور آبا و اجدادش را مى‌شمرد تا به خودش مى‌رسد.[٤]

تكذيب مدّعى رؤيت‌

اينكه در روايت آمده: «هر كس كه ادّعاى مشاهده امام زمان (عج) كرد، تكذيبش كنيد» به اين معناست كه: آنچه ديده است فقط پرتو مختصرى از امام زمان (ع) [بوده‌] است و مطلب خيلى بالاتر از اين است. از طرف ديگر كسى كه چيزى را ديد نبايد به ديگران بگويد. لذا ما وظيفه تكذيب داريم، گرچه ممكن است طرف راست بگويد.[٥]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. مجموعه مقالات عباس اقبال آشتيانى، ج ٢، ص ٣٦٣، به اهتمام دبير سياقى، نشر روزنه.

[٢]. ديوان حافظ

[٣]. طيب، مهدى، مصباح الهدى، صص ١١- ١٣، نشر سفينه.

[٤]. ديوان حافظ

[٥]. ناگفته‌هاى عارفان، دفتر دوم، صص ٥٨- ٦٠ مصاحبه با حاج آقا اصلانى، نشر مهر خوبان.

[٦]. شمس‌الدين، سيد مهدى، چهل وادى نور، ص ١١، نشر شفق.

[٧]. ديوان حافظ

[٨]. موسوى مطلق، سيّد عباس، خرمن معرفت، صص ٤٦- ٤٧، نشر هنارس.

[٩]. همان، ص ٤٧.

[١٠]. سوخته، يادنامه آيت‌الله انصارى همدانى (ره)، ص ١٢٣، مؤسسه فرهنگى شمس الشموس.

[١١]. يادنامه‌اى درباره اين زاهد وارسته با عنوان «در كوچه عشق» توسط نشر مهر خوبان به چاپ رسيده است.

[١٢]. موسوى مطلق، همان، ص ٤٧.

[١٣]. طيب، مهدى، همان، ص ٤٦٧،.

[١٤]. همان، ص ٣٢٣.

[١٥]. همان، ص ٤٦٥.

[١٦]. طوباى محبّت، دفتر سوم، صص ٤٧- ٤٨.

[١٧]. همان، دفتر دوم، ص ١٩٣.

[١٨]. همان، دفتر اوّل، ص ١٠١.

[١٩]. طيب، همان، صص ٣٢٠- ٣٢١.

[٢٠]. همان، ص ٣١٩.

[٢١]. همان، ص ٣٢٣.

[٢٢]. همان، ص ٣١٩.

[٢٣]. همان.

[٢٤]. طوباى محبّت، دفتر دوم، ص ٥٥.

[٢٥]. طوباى محبّت، دفتر اول، ص ١٧٤.

[٢٦]. همان، صص ١٠٨- ١٠٩، همچنين ملكى تبريزى، ميرزا جواد، المراقبات، ص ١٨٤، نشر اخلاق.

[٢٧]. طوباى محبّت، دفتر سوم، ص ١٠٧- ١٠٨.

[٢٨]. سوره اسراء (١٧)، آيه ٨٥.

[٢٩]. طوباى محبّت، دفتر سوم، ص ١١٥- ١١٤.

[٣٠]. سوره هود (١١)، آيه ٥٨.

[٣١]. طوباى محبّت، دفتر چهارم، ص ٣.

[٣٢]. علامه مجلسى، بحارالانوار، ج ٥٣، ص ٩ و مختصر بصائر الدرجات، ص ١٨٥٤.

[٣٣]. طوباى محبّت، دفتر ٤، ص ٣١.

[٣٤]. طيب، همان، ص ٣٢١.