ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٧ - دعا كليد ظهور
مناند كه اگر دستور دهم كه همه دشمنان را از پادشاه و ... حاضر مىكنند و گردن مىزنند.
«وَما يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ؛
لشكريان پروردگارت را جز او نمىداند.»[١]
از اين بشارت خرسند شدم ....[٢]
١٠. نكند خداى ناكرده كسى تصوّر كند
امام عصر (ع) به دعاى ما نيازمند است. برعكس اين ما هستيم كه سراپاى وجودمان نياز به ايشان است. در روايات آمده است:
هر كس پندارد كه امام به آنچه در دست مردم است احتياج دارد كافر است.[٣]
١١. بىگمان ايمان يك نفر به يك قضيّه و پافشارى و ايمان او به لزوم به كرسى نشاندن آن، عهدهدار به كرسى نشستن آن قضيّه خواهد بود و اين نكتهاى است كه همه روانشناسان به آن قائل هستند. اينك اگر يك نفر مىتواند آنچه را بر آن پاى فشرده به كرسى تحقّق بنشاند، در صورتى كه مجموعهاى از افراد گرد هم جمع شوند و توان فكرى خود را در زمينهاى خاص به كار گيرند و به لزوم تحقّق قضيّهاى معيّن ايمان داشته باشند چه خواهد شد؟
روانشناسان در پاسخ مىگويند: اگر چنين مجموعهاى از افراد تشكيل شود، بىترديد قادر خواهند بود در طبيعت و در آنچه پيرامون آنهاست اثر گذاشته و بسترى مناسب براى تحقّق آن قضيّه فراهم آورند. (غربىها با اعتقاد به اين اصل، مباحث مربوط به بازگشت مسيح را با آب و تاب فراوان پيگيرى مىكنند.)
مؤسسّات دينى انجيلى امريكا و اروپا آنچه را روانشناسان گفتهاند در قضيّه بازگشت دوباره مسيح به زمين، پس از حادثه آرمگدون به كار بسته و به اين گفته قائلند كه بىگمان امكان تحقّق هر نوع پيشگويى در وهله نخست، به ايمان مردم به آن و به پافشاريشان بر ضرورت به كرسى نشستن آن و همچنين به شمار نفرات آنها و شمار نفرات كسانى بستگى دارد كه رهبرى كاروان تبليغاتى به راه افتاده براى تحقّق بخشيدن به آن پيشگويى را بر عهده دارند.[٤]
پى نوشت ها:
[١]. اصول كافى: با ترجمه و شرح سيد هاشم رسولى محلاتى، ج ٤، كتاب دعا باب اينكه دعا سلاح مؤمن، ص ٢١٤، ح ٤.
[٢]. همان، باب اينكه دعا بلا و قضا را دفع مى كند، ص ٢١٦، ح ٦.
[٣]. همان، باب پافشارى و اصرار بر دعا، ص ٢٢٤، ح ٥.
[٤]. همان، باب فضيلت دعا، ص ٢١١، ح ٣.
[٥]. همان.
[٦]. همان، باب اينكه دعا بلا و قضا را دفع مى كند، ص ٢١٥، ح ١.
[٧]. كمال الدّين، ج ٢، ص ٤٨٥.
[٨]. بحارالانوار، ج ٥٣، ص ١٧٦.
[٩]. تفسير عياشى، ج ٢، ص ١٥٥.
[١٠]. مكيال المكارم، ج ١، ص ٣٤٧.
[١١]. مكيال المكارم، باب چهارم، بحث غيبت انبياء.
[١٢]. مكيال المكارم، ج ١، ص ٤٣٨؛ صحيفه مهديه، ص ٥١.
[١٣]. شيوه هاى يارى قائم آل محمّد (ص)، ص ٥٧.
[١٤]. مجالس حضرت مهدى (ع)، ص ١٠٩.
[١٥]. شيفتگان حضرت مهدى (ع)، ج ١، ص ١٥٥.
[١٦]. مكيال المكارم، ج ١، ص ٣٣٣.
[١٧]. شيفتگان حضرت مهدى (ع)، ج ١، ص ٢٥١.
[١٨]. صحيفه مهديه، ص ١٩٥.
[١٩]. كمال الدّين، ج ٢، ص ٣٦٨.
[٢٠]. كمال الدّين، باب ٣٢، ح ٨.
[٢١]. غيبت شيخ طوسى، ص ١٧٧.
[٢٢]. سوره هود (١١)، آيه ١١٤.
[٢٣]. كمال الدّين صدوق، ج ٢، ص ٣٧٧.
[٢٤]. ر. ك: مكيال المكارم، ج ١، ص ٣٣٣.
[٢٥]. سوره مدّثر (٧٤)، آيه ٣١.
[٢٦]. اثباة الهداة، باب ٢٣، معجزات صاحب الزّمان (ع)، شماره ١٦٦.
[٢٧]. ترجمه مكيال المكارم، ج ٢، ص ٣٥٣.
[٢٨]. واقعه آرماگدون، غرب و آمادگى هاى پيش از ظهور، عبدالكريم زبيدى، ترجمه امين ميرزايى.