به اتفاق تمام مسلمين، سادات عالم، وجود انبياى اولوالعزم هستند كه هر يك شاخصه‌اى دارند، شاخصه نوح، عزم است، شاخصه ابراهيم، حلم است، شاخصه موسى، فطنت و شاخصه عيسى، زهد اوست، در واقع عصاره عالم، اين چهار نفر هستند و طبق حديث، عصاره اين چهار نفر، على‌بن ابى‌طالب است.

معظم له با ذكر عبارت السلام عليك يا أوّل مظلوم از زيارت امير مؤمنان (ع)، به نقل از كتاب مصباح المتهجّد يادآور شدند:

مظلوميتى بالاتر از مظلوميت مولا تصور نمى‌شود. خود احمد بن حنبل از پيغمبر نقل مى‌كند كه عصاره تمام انبيا و مرسلين على بن ابى‌طالب است. بعد همين فرد، حضرت را به عنوان خليفه چهارم مى‌پندارد! كسانى كه كارشان تضييع حق على بن ابيطالب است (ع) اگر مى‌توانند به اينجا بيايند تا زير همين سقف براى دنيا معلوم شود كه شخص دوم عالم، اميرالمؤمنين (ع) است. بالاترين خيانت در تاريخ بشريت اين است كه بين شخص دوم و شخص اول عالم وجود، به وسيله ديگران فاصله بيندازيم. حال با اين مطالبى كه بيان شد، الازهر مصر و علماى عامه يا بايد بگويند حرف احمد بن حنبل اشتباه است يا بايد از اشتباهى كه كرده‌اند برگردند.

ايشان در بخش ديگرى از بيانات خود با ذكر حديث على منّى و أنا من على، از رسول اكرم (ص) به نقل از صحيح بخارى و يادآورى جايگاه اين كتاب نزد اهل سنت، اظهار داشتند:

صحيح بخارى بالاترين كتاب اهل سنت بعد از قرآن مجيد است، در قرآن، وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ‌[٢] آمده و در صحيح بخارى، على منّى و أنا من على.

آيت‌الله العظمى وحيد خراسانى در ادامه، با ذكر حديث ديگرى از پيامبر كه فرمودند: يا على هر كس تو را بكشد مرا كشته است، خاطر نشان كردند:

با اين آيات و رواياتى كه بيان شد، روز بيست و يكم اين ماه، روز قتل خانم پيغمبران است. وظيفه همه شيعيان اين است كه در آن روز براى پيامبر (ص) مجلس عزا بگيرند. اين روز، روز عزاى رسول‌الله است. اما دليل اين سخن چيست؟ خود پيامبر دليل آورده‌اند، فرموده‌اند: يا على! چون روح تو از روح من است. طينت تو از طينت من است، بدن تو از من است، جان تو هم از من است و روز مرگ تو هم روز مرگ من است.

معظم له در پايان سخنان خود به روحانيان و مبلغان اظهار داشتند:

فرد فرد شما بايد امسال همه كوششتان اين باشد كه روز بيست و يكم ماه رمضان را به جهت احترام به خاتم‌الانبيا و على مرتضى (ع) مجالس عزادارى برپا كرده و هيئات و مواكب در خيابانها به راه بيفتند تا شايد گوشه‌اى از حق ضايع شده اهل بيت (ع) احقاق بشود.

ايشان در خاتمه با اشاره مجدد به آيه‌ وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ، يادآور شدند:

نه علمهايمان مشكل گشاست نه عملهايمان در ظلمت و وحشت قبر، حلال مشكلات ماست. هنگام جان دادن و شب اول قبر، فقط على داريم و بس.

پى‌نوشتها:

\* برگرفته از: افق حوزه (هفته‌نامه خبرى حوزه‌هاى علميه)، دوشنبه ٢٧ مهر ١٣٨٣.

[١]. سوره توبه (٩) آيه ١٢٢.

[٢]. محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٩٣، ص ٣٥٦.

[٣]. سوره حديد (٥٧) آيه ١.

[٤]. سوره جمعه (٦٢) آيه ١.

[٥]. سوره اعلى (٨٧) آيه ١.

[٦]. سوره مريم (١٩) آيه ٣٩.

[٧]. سوره بقره (٢) آيه ١٨٥.

[٨]. محمدباقر مجلسى، همان، ج ٢٥، ص ٢١٤، ح ٥.

[٩]. خوارزمى، المناقب، ص ١٨٥؛ ابن شهرآشوب، المناقب، ج ٢، ص ١٦٦.

[١٠]. شواهد التنزيل، ج ١، ص ١٠٠؛ ابن ابى‌الحديد، شرح نهج‌البلاغه، ج ٩، ص ١٦٨.

[١١]. سوره آل‌عمران (٣) آيه ٦١.