اين چرخيدن بهره مى‌بريم. پس خورشيد طلوعش به خطار وجود حضرت ولى عصر (ع) است. طلوع ماه هم به خاطر وجود حضرت بقيه‌الله (ع) است. آن وقت ما مرتباً نشسته‌ايم مى‌گوييم: خدايا، چشمان ما را به ظهور حضرت ولى عصر (ع) روشن كن. مى‌دانيد مثل چه مى‌ماند؟ مثل اين مى‌ماند كه يك كسى يك شمعى را روشن بكند در روز، در بيابان راه بيفتد دنبال خورشيد بگردد. اگر در راه او را ببينيد و به او بگوييد چه كار مى‌كنى؟ مى‌گويد: شمع روشن كرده‌ام، دارم دنبال خورشيد مى‌گردم. شما مى‌گوييد كه، شما اختلال مغزى نداريد؟ مشكل نداريد؟ وجود حضرت ولى عصر (ع) همه عالم را روشن كرده، ما به دنبال چه مى‌گرديم؟ ما بايد دنبال خودمان بگرديم. به نظر مى‌رسد كه ما بايد يك مقدارى حضار بشويم در محضر حضرت. حضرت كه غايب نيستند، به قول آن خانمى كه گفته: «ما غايب و او منتظر آمدن ماست». پس ما إن‌شاءالله يك مقدار توجهمان را به حضرت باشيم. يك كسى خواب پيامبر (ص) را ديده بود، گفته بود كه چه كار بكنم كه حضرت ولى‌عصر (ع) را ببينم؟ حضرت رسول (ص) به او فرموده بودند: هر صبح و عصر يك ساعت براى امام حسين (ع) گريه كن. اين رؤيا رؤياى صادقه است. چون با روايات هماهنگ است. بلاشك يك نكته‌اى دارد اين رؤيا. مى‌گويد: «من تشبّه بقوم فهو منهم». شما تا سنخيت با حضرت ولى عصر (ع) پيدا نكنيد، نمى‌توانيد، حضرت را درك كنيد، مشاهده كنيد حداقل با يكى از كارهاى امام زمان (ع) اين است كه هر صبح و عصر، براى جد غريبشان، امام حسين (ع) اشك مى‌ريزند. توسل به امام حسين (ع) اشك مى‌ريزند. توسل به امام حسين (ع) خيلى مقرب است در زيارت عاشورا هم دارد. «إنّى اتقرب إلى الله و إلى رسوله و إلى اميرالمؤمنين و إلى فاطمه و إلى الحسن و اليك بموالاتك». صدقه براى سلامتى حضرت ولى‌عصر (ع) راه ديگرى است. خوب بعضى سؤال مى‌كنند: مگر حضرت (ع) احتياج دارند؟ نه شما سوار تاكسى مى‌شويد دوست صميم‌تان در تاكسى نشسته، خيلى هم وضعش خوب است شما زودتر از او پول درمى‌آوريد مى‌دهيد به راننده تاكسى. در حقيقت مى‌خواهيد به دوستتان بگوييد، دوستت دارم، اگر نه به بيست تومان شما هيچ احتياجى ندارد. صدقه‌اى كه ما براى سلامتى حضرت مهدى (ع) مى‌دهيم، مى‌خواهيم بگوييم، آقاجان دوستتان داريم. فلسفه‌اش همين است.

بهترين راه‌ها هم، همين توجّه به حضرت است. منتهى اهل رياضت مى‌گويند مرتباً بگوييد «يابن الحسن» تا كم‌كم ملكه بشود، اهل محبّت، وقتى در دلشان زياد شد، ديگر نيازى نيست، خودش مى‌آيد ديگر. آن جوانى كه زنش را دوست دارد، هرچه كوك مى‌زند در مغازه خياطى به ياد زنش است. شما مرتباً به او تلقين مى‌كنيد؟ اين ديگر در وجودش است. محبّت اگر زياد شد، طبعاً ياد حضرت (ع) هم زياد خواهد شد.

ان‌شاءالله موفق باشيد. والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته.

پى‌نوشت‌ها:

(١). سوره انعام (٦)، آيه ٨٢.

[٢]. سوره لقمان (٣١)، آيه ١٣.

[٣]. مفاتيح الجنان، دعاى عديله.

[٤]. سوره هود (١١)، آيه ٨٦.

[٥]. سوره حديد (٥٧)، آيه ٤.

[٦]. سوره يس (٣٦)، آيه ١٢.

[٧]. سوره قصص (٢٨)، آيه ٥.

[٨]. سوره فتح (٤٨)، آيه ٤ و ٧.

[٩]. سوره مائده (٥)، آيه ١٠٥.