ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٤ - هنگامى كه معيشت جز با گناه تأمين نگردد
نشان پول و قبلهگاهشان زنانشان شود. براى رسيدن به اندك نانى پيش هر كسى كرنش كنند نه خود را در پناه اسلام دانند و نه به كيش نصرانى زندگى كنند. بازرگانان و كاسبانشان رباخوار و فريبكار و زنانشان خود را براى نامحرمان بيارايند. در آن هنگام اشرارشان بر آنها چيره گردند و هرچه دعا كنند به اجابت نرسد.»[١]
آنچنان به قوانين اسلامى بىاعتنا شوند كه ...
«روزگارى خواهد آمد كه مردمانشان به پراكندگى مصمّم باشند و از هماهنگى و اتّفاقنظر و اتّحاد به دور شوند. آنچنان به قوانين اسلامى بىاعتنا بشوند كه گويى آنان خود پيشواى قرآن بودند نه قرآن پيشواى آنها. از حق جز نامى نزد آنها نمانده باشد و از قرآن جز خط و ورقى نشناسند. بسا يكى در درس قرآن و تفسير وارد شود، هنوز جا خوش نكرده از دين خارج شود و چون در آخرالزّمان دينتان دستخوش افكار گوناگون و روايات جديد شود، كمتر كسى از شماست كه دينش را حفظ كند.»
هنگامى كه معيشت جز با گناه تأمين نگردد
يكى از اصحاب از رسول خاتم (ص) پرسيد، دين خدا چگونه خواهد شد؟
پيامبر (ص) فرمود: «زمانى بر مردم بيايد كه هيچ ديندار، دينش برايش سالم نماند جز اينكه از قلّه كوهى بگريزد يا از سوراخى به سوراخ ديگر پناه برد چون روباه كه با بچّههايش چنين كند و اين آخرالزّمان باشد.»[٢]
هنگامى كه معيشت جز با گناه تأمين نگردد
چون اين وضع پيش آيد عزب بودن و تجرّد حلال شود، در آن روزگار است كه مرد به دست پدر و مادرش تباه و گمراه شود و اگر پدر و مادر نداشته باشد به دست زن