خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ٧٧ - منبر و درس اخلاق معظم له
شناخته ميشدهاند تا مدتى از عصر مرجعيتشان اين برنامه را داشتهاند كه در منزل خودشان و يا احيانا در مسجد حسين آباد، محل اقامة جماعتشان منبر ميرفتهاند و هنوز پيران روشن ضميرى از بازاريان محترم قم و نيز عدهاى از مدرسين و فضلاى حوزه مباركه هستند كه منابر ايشان را در ليالى قدر و يا مواقع ديگر به ياد مىآورند و خاطراتى شيرين از آن منابر دارند.
چنانكه خود معظم له بعد از گذشت مدّتهاى مديد بعضى از خاطرات آن ايّام را به ياد مىآوردند و احيانا به مناسبت ذكر ميكردند.
برنامه ايشان در منبر رفتن اين بوده كه قبلا چند كتاب را مىديدهاند و مطالعه مىكردهاند و نكات و مطالب مفيدتر را انتخاب نموده و چندين كتاب را با خود مىآوردهاند و برفراز منبر متن آن مطالب را از روى كتاب ميخواندهاند و توضيح داده و در پيرامون آن بحث نموده و سخن مىگفتهاند.
و اين روش را براى اهل منبر شيوهاى مفيدتر و نافذتر از شيوه معمول مىدانستند و حتى گاهى در روزهاى آخر سال تحصيلى، به انبوه طلّاب و فضلائى كه پاى منبر درسشان بودند سفارش مىفرمودند كه هنگامى كه منبر ميرويد كتاب به همراه داشته باشيد كه اطمينان مردم به مطالب شما بيشتر خواهد شدء
و نيز مىفرمودند من خودم منبر ميرفتم و كتاب را با خود روى منبر ميبردم.
از مطالبى كه تاكنون كموبيش از آن دوران نقل ميشود موضوع نفوذ كلام و تأثير بيان آن حضرت است. مثلا نقل ميكنند كه ايشان در منبر، مغازهداران را از اين كه سدّ معبر مىكردند و مقدارى از كوچه و پيادهروى را اشغال مىنمودند نهى فرمود و همين باعث شد كه مغازهداران بعدها محل عبور مردم را با وسائل مغازه و يا با ميوه و خواربار و مواد غذائى اشغال نمىكردند.
خوانندگان عزيز از اين مطالبى كه در اين فصل آورديم روشن شد كه زعيم