خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ٥٥ - ٣) اجازه روائى از محدث قمى

تولّد اين بزرگوار در سنه ١٢٩٤ در شهرستان مقدس قم واقع شد و شصت و پنجسال زندگى را با زهد و تقوى و خوف از خدا و اشتغال كامل به علم و فضيلت گذرانيد و در شب ٢٣ ذى الحجة الحرام سنه ١٣٥٩ قمرى در نجف اشرف دار فانى را وداع فرمود و پائين پاى استاد بزرگوار و محبوبش مرحوم محدّث نورى مدفون گرديد چنانكه مرحوم آية اللّه بزرگ آقاى سيد ابو الحسن اصفهانى قدّس سرّه الشريف بر جنازه‌اش نماز خواندند.

آن بزرگوار عالمى نمونه و محدّثى برجسته و سخت با اخلاص بوده و به مدارج رفيعه زهد و تقوى دست يافته بوده است.

در ايام توقفشان در مشهد مقدس گروهى از محصلين علوم دينيه از وى خواستند كه درس اخلاق بگويد و ايشان پذيرفتند و در مدرسه ميرزا جعفر در جوار بقعه شريفه حضرت رضا عليه السّلام شروع به درس اخلاق كردند طلاب محضر شريف او را غنيمت شمرده نزديك هزار نفر در محضر شريفش شركت مى‌كردند و افادات آن عالم جليل القدر حدود سه ساعت طول مى‌كشيد و حاضرات با توجّه و شوق كامل و بدون احساس ملال و خستگى در طول اين مدّت گوش به سخنان و بيانات شريف او ميدادند. و از عادات او اين بود كه روايات را به سلسله سند ميخواند و اين بخاطر احتياطى بود كه در نقل روايات مى‌فرمود.[١]

روز يكم جمادى الأولى سنه ١٤١١ قمرى با حضرت آية اللّه العظمى گلپايگانى صحبت مى‌شد كه اجازه روائى و نقل حديث را كه به اشخاص مى‌دهند مسلسل نيست و اسامى مشايخ روائى خودشان و نيز علماى طبقات بالا را ندارد و اكنون بصورتى نوشته بشود كه حاوى ذكر سلسله مشايخ باشد. و بنده عرض‌

[١] مقدمه الانوار البهيّة.