خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ٣٥ - ٣ - مرحوم محقق نائينى رضوان الله عليه

آن محقق نامدار كه در سنه ١٢٧٧ قمرى در نائين متولد شده از اعاظم علماء شيعه و از اكابر محققين به شمار ميروند كه نام مباركش در حوزه‌هاى علميه براى همگان مأنوس است وى از شاگردان مرحوم ميرزاى بزرگ شيرازى و مرحوم سيد محمد فشاركى و مرحوم آخوند خراسانى است انظار عاليه و تحقيقات ارزنده او در محافل علمى مطرح است و محور ابحاث بزرگان شيعه مى باشد.

مرحوم آقاى طالقانى رضوان اللّه تعالى عليه در شرح حال ايشان مى‌نويسند:

علاوه از قدرت فكرى و نبوغى كه در اصول و فقه داشته در فلسفه و كلام و اجتماعيات صاحب نظر و در خط و ربط و ادبيات، اديب بوده با استدلال و شمرده سخن مى‌گفت. در درس و بحث و حركات، آرام بود گونه كشيده و بينى و پيشانى بلند و برآمده و موى تنگش، فلاسفه يونان سقراط و افلاطون را مى‌نمود علمائيكه از دوره سامره با آن مرحوم نزديك و به دقّت نظرش آشنا بودند- از جمله مرحوم پدرم- مراجعين را به تقليد از آن مرحوم ارجاع مى‌نمودند ....[١]

آن محقق كم نظير در ٢٦ جمادى الاولى ١٣٥٥ در نجف در سنين نزديك به هشتاد سالگى از دنيا رفتند[٢] و مرحوم آقاى سيد ابو السن اصفهانى معروفترين مرج تقليد آن عصر بر جنازه شريفش نماز خواندند و در يكى از حجرات صحن شريف مدفون گرديد.

حضور حضرت آية اللّه العظمى گلپايگانى در درس اين محقق بزرگوار در نجف نبوده- و خود در روز ١٢ شوال ١٤١٠ قمرى ميفرمودند ساليكه من به نجف مشرف شدم ايشان از دنيا رفته بودند- بلكه در قم به درس آن مرد بزرگ رفته‌اند.

[١] مقدمه تنبيه الأمة ص ١٦.

[٢] و نميدانم چرا مرحوم آقاى طالقانى نوشته‌اند: در سنين نزديك به نود سالگى از دنيا رفته‌اند، با آنكه تاريخ تولد و وفات ايشان معلوم است.