خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ٨٤ - فاجعه فيضيه
قرار گرفتند و فداكارى عدهاى از طلّاب جوان، جانآن مرجع عاليقدر را نجات داد.[١]
حضرت آية اللّه العظمى آقاى گلپايگانى خود در جواب نامه آية اللّه آقاى حاج ميرزا عبد اللّه تهرانى نامهاى نوشتهاند كه جدّا يك سند ارزشمند تاريخى در مبارزه و افكار عالى و سياسى آن مرجع بزرگوار است در آن نامه بعد از ذكر قسمتى از جنايات و شرارتهاى هيئت حاكمه مىنويسند: سپس حادثّه فجيعه مدرسه فيضيه كه در مجلسى كه از جانب حقير به منظور عزادارى تشكيل شد پيش آمد و خود به چشم ديدم كه مأمورين جنايتكار بىجهت به طلاب و علماء و مسلمانان بيدفاع كه از نقاط مختلفه آمده بودند حمله برده و آن اعمال وحشيانه را مرتكب شدند و بر اضطراب ملّت شيعه در داخل و خارج افزودند و حقيقتا افكار را به وجود يك توطئه خطرناك براى اضمحلال اسلام و استقلال و موجوديت كشور و حكومت شيعه مشغول كرد.
راجع به بازگشت آن مرجع بزرگوار به منزل، كمتر چيزى نوشته شده.
نويسندهاى گمنام جريان فيضيه را در ورقهاى كه هر دو طرف آن با خط ريز است شرح داده تا بدينجا ميرسد كه: ... ناگاه صداى گريه چند نفر از يك طرف به گوشم رسيد جلو رفتم ديدم داخل يك حجره ... تاريك و در ايوان آن چند نفر گريه ميكنند ... پرسيدم شما چرا اينجا جمع شدهايد و گريه ميكنيد و جرا وضع اين حجره از ساير حجرهها خرابتر است؟ ... يكى از آنها گفت: كى هست كه از اين حجره و جناياتيكه در اينجا دژخيمان از غول بدتر ... كردند خبرى نشنيده باشد؟ مگر نميدانى اينجا حجرهاى است كه آية اللّه العظمى گلپايگانى در آن تشريف داشتند و آن بيرحمان از خدا بىخبر پنج مرتبه به اينجا هجوم آوردند تمام
[١] نقش روحانيت در اسلام و اجتماع ص ٢٨٠.