خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ١٩٤ - گوشههايى از محامد و مكارم اخلاقى ايشان
بر فساد نيفزايند.[١]
٤- يك وقتى به ايشان عرض كردند: اشخاصى مردم را از شما بر ميگردانند ايشان در جواب فرمودند: ان اللّه يدافع عن الذين آمنوا ... و به همين جمله از آية قرآن كريم بسنده كردند يعنى خداوند از كسانى كه ايمان آوردهاند دفاع مىكند.
٥- روز بيست و دوم محرم ١٤١٠ قمرى توفيق زيارتشان دست داد در حاليكه چند روزى بود كه دچار كسالت مخصوصى شده بودند و دانههايى در دست و سينه ايشان بيرون ريخته بود كه خود مىفرمودند: به اتفاق اطباء از اشدّ دردهاست. مع ذلك اضافه ميكردند كه: اين درد و كسال هم شكر دارد زيرا يا مجازات گناهان است كه بايد شكر كرد كه به آخرت نيفتاده و يا ترفيع درجه مىباشد كه اينهم شكر دارد و در هر حال جاى شكر مىباشد.
٦- در بازگشت مرجع عظيم الشأن از سفر لندن سيّد محترمى قطعه شعرى كه در مدح ايشان سروده بود در محضرشان قرائت كرد آقا بلافاصله گفتند: اللهم اغفرلى ما لا يعلمون و لا تؤاخذنى بما يقولون يعنى خداوندا بيامرز آنچه راكه اينها از من نمىدانند و مرا به آنچه دربارهام ميگويند و ستايشهائى كه ميكنند مؤاخذه مكن. آن شخص وقتى كه اين جملات را شنيد عرضكرد: آقا ما از چهل سال قبل، ارادتمند شما بودهايم و اخلاص به شما داشتيم. معظم له فرمودند: خوب وظيفه شما آن، و وظيفه من هم اين است كه اينرا بگويم.
آرى مرجع بزرگ با الهام از خطبه همّام در نهج البلاغه راجع به صفات متقين آنگونه مواجه شده و آن دو جمله را فرمودند.
٧- آن بزرگوار سخت اهتمام در قضاء حوائج مردم و خصوصا علما و طلاب داشتند و خدا ميداند هر شب و روزى كه ميگذشت چقدر از ناحيه ايشان رسيدگى
[١] كتاب هفت ساله ...، ص ٤٩