خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ١٠٩ - پدر در سوگ فرزند
اللّه و الامثال للناس لعلّهم يتذكرون[١]
آيا نمىبينى كه چگونه خداوند مثل ميزند كلمه طيّبه و پاكيزه را به درختى طيب و پاك كه ريشه آن استوار و شاخه آن در آسمان است ميوههاى خود را هر آنى به اذن خداوند مىدهد و خداوند براى مردم مثلها ميزند باشد كه آنان متذكر گردند.
و از اينرو يكسره همان موضع را فرمودند و در همانجا جنازه فرزندشان به خاك سپرده شده و آن مكانى با موقعيّت است كه زائر به هنگام ورود در حرم مطهر و هنگام خروج از آن بر اين مكان عبور مىكند و از آن ميگذرد.
راجع به نماز بر جنازه او صحبت ميشد كه چهكسى نماز بخواند گاهى اسم بعضى از مراجع برده مىشد و زمانى به مرحوم آية اللّه آقاى حاج شيخ مرتضى حائرى مىانديشيدند زيرا ظاهرا صلاح ديده نميشد كه پير كهنسال داغديده بر جنازه فرزند خود آنهم فرزند پيشانى شكسته و ضربه مغزى خورده خود، نماز بخواند ولى هنگامى كه به مرجع بزرگ عرضه داشته شد كه چهكسى نماز بر جنازه بخواند فلانى يا فلانى؟ فرمودند: من خودم بر پسرم نماز ميخوانم كه دعاى پدر در حق فرزند مستجاب مىگردد.[٢]
و چنانكه فرموده بودند: خود با قامتى استوار در صحن مطهر حضرت معصومه سلام اللّه عليها در برابر جنازه فرزند ايستاده و نماز ميتى با حال و با توجه بجاى آوردند و قطرات اشكهاى تضرع را در برابر خداوند در نماز، نثار جنازه فرزند كردند.
بعضى از آقايان نقل كردند كه عدهاى از علما و فضلاى تهران براى عوض
[١] سوره ابراهيم آيه ٢٤ و ٢٥.
[٢] واضح است كه نماز ميّت حقيقتا دعاست و متضمن دعاء مخصوص است: اللهم ان هذا عبدك ... و ضمنا رواياتى وارد شده كه چند دعا مستجاب است و از جمله دعاى پدر براى فرزند و كلام شريف ايشان ناظر به آن روايات است.