مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٦ - (دعاهاى وقت خوابيدن و موقع بيدار شدن) اعمال وقت خواب
و فرمود: پيامبر اكرم ٦ فرموده: خواب اول روز موجب كودنى است، و خواب قيلوله (نزديك ظهر) نعمت است، و خواب بعد از عصر موجب احمقى است، و خواب ميان مغرب و عشاء آدمى را از روزى محروم ميدارد از امام صادق (ع): هر كه وقت خواب وضوء بگيرد و به بستر رود شب را بسر آورد در حالى كه بسترش بمنزله مسجد باشد و اگر وقتى به بستر رفت يادش بياد كه وضوء نگرفته مىتواند بجاى وضوء بر روى ملافه و رواندازش تيمّم كند و اگر اين كار را انجام دهد چنانست كه دائما در نماز و ذكر خداوند متعال باشد.
و از آن حضرت (ع): چون در شب چراغ روشن شود با خودت بگو:
(خداوندا بمن نورى ده كه در پرتو آن در ميان مردم راه بروم و در روز ملاقات (قيامت) ما را از نور خودت محروم مدار و بما روشنى عطا كن و جز تو خدايى وجود ندارد)، و چون چراغ خاموش گردد بگو: (خداوندا ما را از تاريكى بيرون آور و به روشنى وارد كن).
از محمد بن مسلم: امام پنجم (ع) فرمود وقتى كه سر بر متّكا ميگذارى