مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٩٠ - (فصل سوم)(وصيت نبى اكرم
اما درجات: در هواى سرد و بامداد وضوء كامل گرفتن و بعد از هر نماز بانتظار نماز بعدى بودن و صبح و شب نماز را بجماعت خواندن، امّا كفّارات: سلام بلند و فصيح كردن، و اطعام نمودن، و شب هنگام كه مردم در خوابند به عبادت برخاستن، و اما هلاككنندهها: بخلى كه عملى شود، و هوس و تمايل نفسانى كه دنبال گردد، مغرور و از خود راضى بودن، و اما نجات دهندگان: از خداوند در آشكار و نهان ترسيدن و در حالت غنى و فقر و ميانهروى را رعايت نمودن، و در خوشى و ناخوشى و در حال خشم حق گفتن.
يا على كودك كه از شير گرفته شد ديگر شير داده نمىشود، و كودك پس از بلوغ يتيم نمىباشد.
يا على: براى نيكى بوالدين دو سال راهپيمايى و براى صله رحم يك سال راهپيمايى شايسته است، و براى عيادت بيمار يك ميل و براى تشييع جنازه دو ميل و براى اجابت دعوت مؤمن سه ميل و براى زيارت مؤمن چهار ميل و براى دستگيرى گرفتار پنج ميل و براى يارى مظلوم ٦ ميل راهپيمايى كن و بر تو باد به استغفار.
يا على: مؤمن سه علامت دارد: اداء نماز و گرفتن روزه، و پرداختن زكاة و متكلّف (آن كس كه با تصنع زندگى ميكند نه طبيعى و ساده) را سه علامتست: در حضور تو تملق گويد، و در غياب و نبود تو غيبت كند، و در مصيبتها شماتت كند، و ظالم را سه علامت است: بر زير