مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٣٥ - (حرز ديگرى از امير المؤمنين(ع))

هر كه را كه قصد كوبيدن مرا دارد بكوب و بقدرت خود آن كس را كه ميخواهد مرا خوار سازد بخوارى از سرم بگردان، و هر كه خواهد مرا درهم شكند او را بابطش خود درهم شكن، خداوندا مرا پناه ده تا محفوظ گردم، و خداوندا در همه اين مراحل، پوشش خود را بر من قرار ده كه هر كس در پوشش تو قرار گيرد، در امن و حفاظت باشد، و هيچ حول و قوه‌اى جز از طرف تو نيست، سپاس خدايى را كه فرزند ندارد و در سلطنت خود داراى شريك نميباشد و بواسطه ضعف و ذلت قيّم و همكارى نميخواهد و ندارد و او را تكبير گوى كيست غير از خدا كه از خود نقشه‌اى و اراده‌اى و در كارش قوّتى داشته باشد و همه حول و قوّه و اراده من از خداوند واحد بى‌نيازى است كه نزايد و زاييده نشده و همسرى ندارد، هر مالكى مملوك خداست و هر قدرتمندى اسير قدرت خداست، و هر ستمگرى از عدالت خدا فرار نتواند و هر مسلطى مقهور سطوت خداست، و هر چيزى در قبضه قدرت خداست، هر جبّارى در جنب عظمت خدا كوچك است، و هر معاند و دشمنى ذليل بطش خداست بر عليه هر دشمنى خدا را پناه ميگيرم و درأت في نحر كل عاق باللَّه و باجازه خدا ميان خود و هر اشرافى با سطوت و جبّار با نخوت و هر قدرتمند صاحب رياستى‌