مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٠٥ - (عيادت بيمار)

تو زنده پايدارى هستى كه رنج و بيمارى بتو نرسد، خداى عزّ و جل گويد هر كه مؤمن را عيادت كند مرا عيادت كرده، بعد باو گويد: آيا فلان كس را ميشناسى؟ ميگويد: آرى پروردگار من خداوند گويد: چرا در بيمارى عيادتش نكردى؟ كه اگر عيادتش ميكردى مرا عيادت كرده بودى، و مرا در نزد او مى‌يافتى، و اگر حاجتى از من ميخواستى براى تو بر مى‌آوردم و ترا رد نميكردم از امام هفتم (ع): هر كه بيمار شود بمردم اجازه عيادت دهد و هيچ كس به عيادت او نيايد مگر آنكه دعائى مستجاب دارد.

از نبى اكرم ٦: بعيادت سلمان رفت و چون خواست از بالين او برخيزد فرمود: اى سلمان خداوند رنج ترا بر طرف نمايد، و گناهت را ببخشايد و بدن و دينت را تا آخر عمر محفوظ نگهدارد.

از امام ششم (ع): نبى اكرم ٦ سلمان را عيادت كرد و فرمود:

اى سلمان براى تو بواسطه بيمارى سه چيز است: بواسطه اينكه او را ياد ميكنى و باو نزديك ميباشى و دعايت مستجاب است، و بيماريت هيچ گناهى را باقى مگذارد كه همه آنها را از بين ميبرد، خداوند تو را تا آخر عمر بهره دهد و سلامت بخشد.