مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١٢٨ - (نماز ديگر)

و بى‌نيازى و جز تو كسى بر حاجت من توانائى ندارد، و بار پروردگارم ميدانم هر چه نعمتهايت بيشتر بمن روى آورد نيازم به تو فزونى گيرد، و اينك غم اين كار مرا بخود مشغول داشته و تو بر حلّ آن توانا و دانائى، و بى‌رنج و مشقت وسعت دهنده‌اى، پس بآن اسم خود كه آن را بر كوهها نهادى برافراشته شد و بر آسمانها گزاردى شكافته گشت، و بر ستارگان نهادى پراكنده شد و بر زمين نهادى گسترده شد، و هم سؤال ميكنم بآن اسمى كه بر محمّد ٦ و عترت او نهادى كه بر آنها درود فرستى و حاجتم را بر آرى و مشكلاتش را بر من هموار سازى و مهمّاتش را كفايت نمائى، و اگر بكنى يا نكنى حمد تو راست كه تو در حكم و كار خود ستم و جور نميكنى و در اجراى عدل خود هراسى ندارى) بعد گونه بر زمين نه و بگو: (خداوندا يونس بنده تو تو را در شكم ماهى خواند، او را جواب دادى و من بنده تو تو را ميخوانم جوابم ده). امام فرمود: براى كارهاى بسيارى اين دعا را خواندم و حاجت روا گشتم.